Επιστρέφω από Θεσσαλονίκη. Τα χιλιόμετρα γλιστρούν κάτω από τις ρόδες. Με μια ακατανίκητη επιθυμία να μη σταματήσω… Να φτάσω ως την Κων/πολη και πιο πέρα. Στο παντού και στο πουθενά.
Με τον ήλιο να καίει τα χέρια και τα γόνατα. Η πέμπτη που πάντα ήταν κάτι παραπάνω από αρκετή, να μη φτάνει . Με τίποτα. Βλέποντας πλάι μου τη διακεκομμένη λευκή γραμμή να υπογραμμίζει τη συνέχεια της ασυνέχειας . Να τρέχω αντίθετα προς το τοπίο. Πορεία αντίθετη. Πορεία θετή . Αθετημένη υπόσχεση.
Με τον ήλιο να καίει τα χέρια και τα γόνατα. Η πέμπτη που πάντα ήταν κάτι παραπάνω από αρκετή, να μη φτάνει . Με τίποτα. Βλέποντας πλάι μου τη διακεκομμένη λευκή γραμμή να υπογραμμίζει τη συνέχεια της ασυνέχειας . Να τρέχω αντίθετα προς το τοπίο. Πορεία αντίθετη. Πορεία θετή . Αθετημένη υπόσχεση.
Ή αναχωρώ ;


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου