"Δεν είμαι αυτή που νομίζεις ότι είμαι ούτε αυτή που ονειρεύεσαι ότι είμαι. Είμαι αυτή που νομίζω ότι είμαι και αυτή που ονειρεύομαι να γίνω"
Χθές στη συναυλία του Θ. Παπακων/νου στα Χανιά. Ο Θανάσης πολλά μας τα είπε για το φόβο και η ψυχή μου , αληταριό , σκαρφάλωσε στη λιθόκτιστη παρειά της ανατολικής τάφρου . Στην κορυφή σήκωσε τα μάτια ψηλά* κι είδε την παραπάνω σκέψη ν΄ αναβοσβήνει ανάμεσα στ΄αστέρια σα φωτεινή επιγραφή νέον. Για λίγα δευτερόλεπτα. Μετά έσβησε. Όπως ο φόβος. Έμεινε όμως κάτι. Αχνό, πολύ αχνό. Κάτι σαν φως.
Χθές στη συναυλία του Θ. Παπακων/νου στα Χανιά. Ο Θανάσης πολλά μας τα είπε για το φόβο και η ψυχή μου , αληταριό , σκαρφάλωσε στη λιθόκτιστη παρειά της ανατολικής τάφρου . Στην κορυφή σήκωσε τα μάτια ψηλά* κι είδε την παραπάνω σκέψη ν΄ αναβοσβήνει ανάμεσα στ΄αστέρια σα φωτεινή επιγραφή νέον. Για λίγα δευτερόλεπτα. Μετά έσβησε. Όπως ο φόβος. Έμεινε όμως κάτι. Αχνό, πολύ αχνό. Κάτι σαν φως.
*άδολα είναι τα μάτια σου και μην τα κατεβάζεις.
