Πέμπτη 28 Οκτωβρίου 2010

Η ίδια βροχή σε τρώει και σε γλιτώνει


Aυτός ο συνεχής ήχος του νερού πάνω στο τσιμέντο , στο γυαλί , στο μέταλλο... Νομίζω πια ότι βρέχει μέσα στο μυαλό  μου. Οι λέξεις σαπίζουν. Αλλά τουλάχιστον δε στεγνώνουν οι θάλασσες.

http://www.youtube.com/watch?v=eEfw5-iePfo

Δεν υπάρχουν σχόλια: