Ψαριά

Αρχαία ελληνικά στην Α΄ Λυκείου. Πρώτο θρανίο ο Κώστας. Μεγάλο ζούζουλο και μαλωμένος με τα αρχαία. Όλη την ώρα  φτιάχνει  φράντζα και  πειράζει τους γύρω του.
Τι μ΄έπιασε και μένα σήμερα ...Του λέω λοιπόν :
- Κώστα,  "αλίευσε" από την παράγραφο που διαβάσαμε, επίθετα  που χαρακτηρίζουν το Λύσανδρο.
Σε δευτερόλεπτα παίρνει το στυλό το κάνει καλάμι και κάνει πως ψαρεύει από τη σελίδα του βιβλίου....
Γελάω (μόνο εγώ κι ο διπλανός του , γιατί οι πίσω δεν έχουν οπτική επαφή με το δρώμενο)
- Εμ .... ικανός
- Ωραία! Άλλο ;
- Επίμονος ,  ευφυής  και....ναύαρχος
Η τάξη εξανίσταται "Αυτο κυρία δεν είναι επίθετο" . Πετιέται ο διπλανός του
-Άστο φίλε... μπότα ψάρεψες.

Έχω γελάσει τρελά αλλά δε μπορώ να μη  σκεφτώ ότι τα παιδιά αυτά με την απίστευτη φαντασία και το χιούμορ βαριούνται  και ίσως χάνονται σ΄ ένα  σχολείο που τα  αντιμετωπίζει μονοδιάστατα και δεν λαμβάνει υπόψη του τις ιδιαίτερες ικανότητές τους. Γιατί το "νέο σχολείο" μυρίζει σα μπαγιάτικο ψάρι. 

Περι

http://www.youtube.com/watch?v=3Zxu0xd4BWg&feature=share
Μου το τραγουδούσε η μάνα μου , όταν της κρατούσα μούτρα....

Κατάληψη

(Στο σχολείο)
Εγω: μπλα μπλα μπλα....δεν μπόρεσε να καταλάβει την Κων/πολη....μπλα μπλα μπλα
Γιώργος : Σαν κι εμένα , κυρία. Κανείς δε μπορεί να με καταλάβει.

Για τον αποκάτω τίτλο

Η μία λέξη στην άλλη : ξεκόλλασουλέωκορέουςθαπιάσουμε

Φώσκοτος

Η φυσική δέχεται ότι ακόμη και στο σκοτάδι υπάρχουν φωτόνια.

Εωσφόρος σημαίνει «αυτός που φέρνει την αυγή». Ο πρώτος των αγγέλων που εξ-έπεσε.
Κάθε αυγή λοιπόν γεννιέται μέσα από τα σκοτεινά σπλάχνα της νύχτας. Και ίσως καμιά πτώση εκ των άνω δεν είναι αμετάκλητη.
Όλα , ο χώρος κι ο χρόνος, το φως και το σκοτάδι , το σχετικό και το απόλυτο, το καλό και το κακό. Η αρχή και το τέλος. Τίποτα δεν είναι με στεγανά διαχωρισμένο.
Σε κάθε διάλεξη αστροφυσικής που παρακολουθώ αποκομίζω το ίδιο μέσα από τα συμφραζόμενα. Ότι όλα είναι ένα. Και ότι το ένα είναι το όλον.

Υστερόφωτον: Αν ζήσω άλλα εκατό χρόνια ίσως δω να «αποδεικνύεται» ότι μπιγκ μπανγκ δεν υπήρξε , γιατί απλούστατα δεν νομίζω ότι υπήρξε ποτέ αρχή σε όλο αυτό . Το ένα

Eίμαστε όλοι ποτάμια

http://www.youtube.com/watch?v=_O0n48SlLrg&feature=share

Με αφορμή το we are all Greeks παίζω πάλι με τις λέξεις. Μετά το we are all freaks λοιπόν φρίκαρα , πήρα θάρρος (!) κι άρχισα  να σκέφτομαι κι άλλα π.χ. το we are all creeks (= ρυάκια, ποταμάκια). Και θυμήθηκα κάποτε στην Αμερική ,τον πατέρα μου, που ομιλεί απταίστως την γαλλική  και την τουρκική αλλά ουχί την αγγλική,  να παρατηρεί καθώς ταξιδεύαμε με το αυτοκίνητο : "Βρε παιδιά, αυτοί οι αμερικάνοι όλο με τους Ελληνες καταγίνονται". Η αλήθεια είναι ότι κάθε 5 με 10 μίλια στην countryside υπηρχαν πινακίδες  για μας τους creeks...