Ναι..το ξέρω ότι στα Χανιά γίνεται χαμός. Πλημμύρες, κατολισθήσεις, άνθρωποι που κινδύνευσαν...Αλλά από την άλλη έχει μια τέτοια μοιραία γοητεία η οργή της φύσης. Θα ήθελα να είμαι ψηλά στη Ρόζα Νέρα να βλέπω τη θεομηνία. Τον ουρανό στο χρώμα της στάχτης, τον αέρα να λυσσομανά και τα κύματα να σφυροκοπούν το λιμάνι. Ένα λιμάνι σαν πρόσοψη σκηνικού θεάτρου, που αντέχει στη μάνητα της φύσης. Η ομορφιά άλλωστε πάντα αντέχει. Και ενέχει πάντα ομορφιά ο κόσμος μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου