
Ακούω ξανά στ΄ αυτιά μου λόγια που ειπώθηκαν.
Ακούω ξανά λόγια που δεν ειπώθηκαν.
Βλέπω ματιές που άστραψαν.
Βλέπω μάτια κλειστά ερμητικά.
Νιώθω πως τα διλήμματα δεν υπάρχουν , για να μας διχάζουν αλλά για να σβήνουμε και να γράφουμε ξανά τα λήμματα στα λεξικά της ζωής. Με ορισμούς. Όπως μόνο τα βλέμματα και τα λόγια μπορούν να μας ορίζουν. Χωρίς περι-ορισμούς. Στον ορίζοντα. Γύρω
Στην εικόνα ένας παρ΄ ολίγον ορίζοντας. Είδες όμως πώς διχάζεται το γαλάζιο από το μπλέ ;
Ακούω ξανά λόγια που δεν ειπώθηκαν.
Βλέπω ματιές που άστραψαν.
Βλέπω μάτια κλειστά ερμητικά.
Νιώθω πως τα διλήμματα δεν υπάρχουν , για να μας διχάζουν αλλά για να σβήνουμε και να γράφουμε ξανά τα λήμματα στα λεξικά της ζωής. Με ορισμούς. Όπως μόνο τα βλέμματα και τα λόγια μπορούν να μας ορίζουν. Χωρίς περι-ορισμούς. Στον ορίζοντα. Γύρω
Στην εικόνα ένας παρ΄ ολίγον ορίζοντας. Είδες όμως πώς διχάζεται το γαλάζιο από το μπλέ ;

1 σχόλιο:
Δημοσίευση σχολίου