
Σκέψου την αναπνοή…. Καλύτερα κάποιου ανθρώπου που κοιμάται. Το ρυθμό της. Εισπνοή, εκπνοή. Ο ήχος , σαν φύσημα. Και η κίνηση του στήθους.
Σκέψου τώρα τη θάλασσα. Πώς εισπνέει το οξυγόνο και αποτραβιέται. Πώς εκπνέει. Τα κύματα που σκάζουν στην ακρογιαλιά. Ο ήχος, σαν φύσημα. Και η κίνηση του στήθους.
Γυναίκα η θάλασσα. Που αναπνέει. Που κοιμάται ή κάνει πως κοιμάται. Ακούει όμως. Τα λόγια που εξομολογούνται, όσοι κοιμούνται δίπλα της…

1 σχόλιο:
Welcome back, μικρή μου τυροπιτούλα.
Πολύ όμορφο το ποστ σου. Άξιζε η επιστροφή σου!
eleni g
Δημοσίευση σχολίου