Καμιά φορά νιώθω σα να έχω χάσει τις συντεταγμένες μου στον κόσμο. Να αιωρούμαι πάνω από τόπους και ανθρώπους , γέλια και κλάματα , λόγια και σιωπές , βλέμματα και κλειστά μάτια , ανάσες και ψέματα . Παντού και πουθενά . Εδώ και εκεί . Κυρίως εκεί . ΄Ενα εκεί που κάθε φορά αλλάζει . Σαν μια αποσυντονισμένη πυξίδα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου