κοιτάζω είναι το πρώτο μου ποδήλατο. Μπλε και ασημί. Χωρίς «βοηθητικές». Μάθημα με τον ξάδερφο . Να «μάθω». Στη γειτονιά, στην κατηφόρα. «Μη μ΄αφήνεις , έτσι ; ». «Εντάξει». Στη δεύτερη προσπάθεια «Δημήτρη ; » Γυρνάω να δω. Ο Δημήτρης είκοσι μέτρα πιο πίσω. «Γιατί με….» Γκντουπ. Πάρτην κάτω. Στραπατσάρισμα. Αλλά μ΄ένα χαμόγελο μέχρι τ΄ αυτιά.Τρισευτυχισμένη. Γιατί αυτά τα είκοσι μέτρα τα έκανα μόνη μου, χωρίς «στηρίγματα».
Τότε που οι κατηφόρες ήταν πρόκληση. Και δεν μας έκοβαν τη φόρα.
Ξανάλλαξα mood. O θυμός κύκλους κάνει.
Ξανάλλαξα mood. O θυμός κύκλους κάνει.
…μπορεί να μ/ας περάσει (;)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου