Tu risa

Mια που εγώ σας έμαθα τα ποίηματα του παγκοσμίως άγνωστου Pablo Neruda , οφείλω να συνεχίσω την επιμόρφωση. Προς γνώσιν και χρήσιν. Για να τα αφιερώνετε στους αγαπημένους σας...

Quita me el pan, si quieres,              Πάρε μου το ψωμί, αν θέλεις,
quita me el aire, pero                       πάρε μου τον αέρα, όμως
no me quites tu risa.                         μη μου παίρνεις το γέλιο σου.


Νο me quites la rosa,                       Μη μου  παίρνεις το ρόδο,
la lanza que desgranas,                     την αιχμή της λόγχης σου,
el agua que de pront                        το νερό που αίφνης
estalla en tu alegria,                          στη χαρά σου αναβλύζει,
la repentina ola                                 το ξαφνικό το κύμα
de plata que te nace                          τ΄αργυρό που σε γεννά.


Mi lucha es dura y vuelvo       Ο αγώνας μου σκληρός κι επιστρέφω
con los ojos cansados                       κάποιες φορές με μάτια
a veces de haber visto                       κουρασμένα απ΄το να βλέπω
la tierra que no cambia,                     τη γη που δεν αλλάζει
pero al entrar tu risa                          αλλά σαν μπω το γέλιο σου
sube al cielo busc                     ανεβαίνει ως τα ουράνια να με βρει
y abre para mi todas                         και μου ανοίγει όλες
las puertas de la vida                        τις πόρτες της ζωής.


Amor mio, en la hora                        Αγάπη μου, την πιο σκοτεινή
mas oscura desgrana                         την ώρα δείξε την αιχμή
tu risa y si de pronto                          του γέλιου σου κι αν αίφνης
ves que mi sangre mancha                 δεις το αίμα μου να βάφει
las piedras de la calle                         τις πέτρες του δρόμου
rie, porque tu risa                              γέλα , γιατί το γέλιο σου
sera para mis manos                          θα είναι για τα χέρια μου
como una espada fresca                    σαν δροσερο σπαθί.

Απόδοση : Αγαθή Δημητρούκα