Ώσπερ...

http://www.youtube.com/watch?v=FO46tkA-0ew

Τελευταία μέρα στο σχολείο σήμερα. Και κόντρα στο - εντελώς αντίθετο πιστέψτε με - ρεύμα , κάνω αρχαία στην Α΄Λυκείου. Τους είχα και δίωρο.Πώς δε με λιθοβόλησαν τα παιδάκια είναι απορίας άξιον. Κάνουμε, επανάληψη στα παραθετικά. Δια το παραστατικόν του πράγματος δείχνω δύο δάχτυλα και τους λέω. "Ωραία! Κάναμε τα παραθετικά των επιθέτων." Και κλείνω το ένα δάχτυλο... Και βλέπω από κάτω αλαλαγμούς χαράς και ενθουσιασμού που μας έμειναν μόνο τα παραθετικά των επιρρημάτων! Ώσπου κάποια στιγμή καταλαβαίνω ότι έχω μείνει απορημένη και εμβρόντητη με το μεσαίο δάχτυλο σηκωμένο... Καλά δηλαδή που με ειδoποίησε ο Γιάννης.Έσκασα κι εγώ στα γέλια μαζί τους!

Ο οποίος Γιάννης παρεμπιπτόντως είναι από τους αγαπημένους μου. Όχι ιδιαίτερα καλός μαθητής αλλά μεγάλη φάτσα! Τις προάλλες τραγουδούσε στο δίαδρομο το "ώσπερ και πρότερον" , τραγούδι του Καρρά, αν δεν το ξέρετε! Και προκειμένου να μάθει τη σημασία του "ινα" ,  που δεν το θυμόταν με τίποτα,  επιστρατεύσαμε το "Για να σ΄εκδικηθώ"....

*Θα μου λείψουν τα σκασμένα.... Τι κακό κι αυτό; Μετά από διακοπές δε θέλω να πατήσω το πόδι μου  στο σχολείο και το καλοκαίρι δε θέλω να τα αποχωριστώ...   

** Τέλειο δεν είναι το τραγούδι του Καρρά;  Βρε δίκιο έχει ο Γιάννης !