Περι-λήψεων

"Είναι η περίληψη των σιωπών  μου που εκρήγνυται και φέγγω ολόκληρη , όταν λυπάμαι"

Στέλλα Βλαχογιάννη

Το είχα διαβάσει πριν καιρό αλλά το φέγγος του εγκαταστάθηκε

στις σιωπές μου

και εκρήγνυται σε λήψεις περι-λύπεων.

Το αντίθετο

" Μ΄ αρέσει και το αντίθετο , το ίδιο να έχει επίθετο"

Με έκοψαν...

" Η διχο τόμηση της  δραχμής ήταν ένα κύριο θέμα που αποσκοπούσε στην άποψη ενός ανθρώπου. Η αποτελεσματικότητα του μέτρου αυτού συνέβαλες (εγώ;) στις διαφορές ανάμεσα σε πολλά κράτη που υπήρχαν διαφορές μεταξύ τους."

Πόση άγνοια και σύγχυση μπορεί να υπάρχει στο μυαλό  ενός μαθητή ;

...με χώρισαν στα δυο

Η ίδια βροχή σε τρώει και σε γλιτώνει

Aυτός ο συνεχής ήχος του νερού πάνω στο τσιμέντο , στο γυαλί , στο μέταλλο... Νομίζω πια ότι βρέχει μέσα στο μυαλό  μου. Οι λέξεις σαπίζουν. Αλλά τουλάχιστον δε στεγνώνουν οι θάλασσες.

http://www.youtube.com/watch?v=eEfw5-iePfo

Νέα εσοδεία

"Tα  πουλιά αποκτούν φωνή στο δημοτικό τραγούδι και παίζουν το ρόλο των αγγελιαφόρων ή κατά κάποιο τρόπο το ρόλο ενός χαφιέ"

Με την ευκαιρία θυμήθηκα και τον "Χαφιέ" Μπαρδέμ! Όχι που ήθελα αφορμή!

Πάρε λίγο τις άκρες...

"Δεν ξέρω... να κόψω τις φλέβες μου ή να τις αφήσω να μακραίνουν ; "
Τίτλος ισπανικού θεατρικού. Ευφυές....

Πήρα τα sites μια βραδιά

http://www.youtube.com/watch?v=nNE1bBVyImE

Ο κομπιουτεράς μου , να ΄ναι καλά βέβαια ο άνθρωπος που μου έφτιαξε το ετοιμοθάνατο pc , θεώρησε καλό να αυτενεργήσει και  να κάνει  ένα format,  μα ένα φορματ...Έσωσε βέβαια τα έγγραφά μου αλλά ΟΛΑ τα άλλα εξαφανίστηκαν... Vanished into thin air.... Desaparecidos.... Λούης... Πώς αλλιώς να το πω; Και άντε τώρα- και σιχαίνομαι indeed την  procedure - να εγκαθιστάς ξανά εκτυπωτές , να ψάχνεις ξανά για μπράουζερς που το περιβάλλον τους έχεις συνηθίσει, να καρφιτσώνεις πάνω στο -toolbar λέγεται; - εικονίδια που χρησιμοποιείς συχνότερα... Και το κυριότερο... Άντε να ξαναβρείς τ΄αγαπημένα...Αν και τελικά διαπιστώνεις ότι πραγματικά  αγαπημένα - at the end of the day - είναι όσα θυμάσαι και μετά από το βιβλικό σβήσιμο των πάντων... Και ότι τελικά αν είσαι "άρρωστος" και σαν υπολογιστής και σαν άνθρωπος τα πάντα μπορούν να σε κάνουν να ψευτοφιλοσοφήσεις...

(Καλά δεν είπαμε ότι η χρήση του β΄ενικού είναι αποφευκτέα ; Για να μη μιλήσω για τα αποσιωπητικά και τις παυλίτσες και όλα αυτά τα ξένα. Δάσκαλε- poor dear -  που διδασκες και νόμο δεν εκράτεις...)

Φύλαχτό

http://www.youtube.com/watch?v=FTMFbTbPoVk

Σεργιάνι σε αγκαλιές

http://www.youtube.com/watch?v=i1xnVDiV9xE (abrazos gratis )
http://www.youtube.com/watch?v=sYdCSGPHHS4 (abrazos rotos)
http://www.youtube.com/watch?v=X-AX-GCwPd8  ( οι ξένες αγκαλιές )

Dedicado a un abrazo que se ofrecio gratis pero resulto  roto y ajeno.

Χωρίς εικόνα

Περίσσεψε ο εγωισμός. Περίσσεψαν τα "ξένα" λόγια.

Tων σκοταδιών η άμπωτη

Άωρα και παράωρα , Κική Δημουλά

Ανάμεσα νύχτας κι αυγής

σφηνωμένη βρήκα την άωρη ώρα.

Ασεβής ευθυμία πουλιών με ξύπνησε τόσο νωρίς

και βγήκα στων σκοταδιών την άμπωτη.

Το μπαλκόνι μου ήσυχα λάμνει

στ΄αβαθή χρώματα.

Ονειρεύονται ακόμα οι κήποι

ερχομό αγνώστων ανθέων.

Αργά ξεδιπλώνεται ο περιβόητος ορίζοντας

σαν φθηνή κορδέλα του μέτρου.

Με λήθη μοιάζει η θάλασσα : μας ξέχασαν.

Με λήθη μοιάζει το άπειρο : Άπειρος λήθη.

Ένα καϊκι ξεκουρδίζεται στο βάθος,

το παίρν΄ η απόσταση και παίζει.

Μουρμουριστά των χρωμάτων η στάθμη ανεβαίνει.

Με βήμα περιπάτου πλησιάζουνε τα σχήματα.

Ξυπνάει ένα λευκό κουπί,

φτεροκοπάει μια στέγη,

ένα παραθυρόφυλλο σπαρτάρησε.

Έντρομο αφυπνίζεται κάποιο καμπαναριό,

 ένοχο : η πίστη πρέπει να ξυπνάει πρώτη.

Πρώτη απ όλα.

Με βήμα περιπάτου πλησιάζουνε τα σχήματα.

Διαγράφονται κλειστές οι πόρτες

και τα όρια πεισμώνουν.

Σ΄ενάργεια βγήκαν τα βουνα

και σε γυρίζουν πίσω.

Κι εσύ προσδοκία, πού πας;

Έχουν ξυπνήσει απ΄ ώρα οι αρνήσεις.

Κι εγώ που είμαι και ονομάζομαι

προχωρημένη ώρα,

τί γυρεύω ανάμεσα σε τούτες τις νήπιες διαθέσεις ;

Ο

 καναπές του γραφείου μου....  Έχει ήδη αρχίσει να έχει μεταφυσικές ανησυχίες  του τύπου : " για ποιο λόγο κατασκευάστηκα τελικά ; "  " θα φύγει ποτέ αυτό το βάρος από πάνω μου ; " " τα γραμμένα ορίζουν τη ζωή μας ; "
Απ΄το πρωί παλεύω να απαντήσω. Αλλά...
"είναι πολλές οι σημειώσεις , καναπέ μου!"

Διαβάζω...

"Το θεώρημα του παπαγάλου" κι αν και είμαι ακόμη στις πρώτες σελίδες μ΄ έχει εντυπωσιάσει, συγκινήσει καλύτερα,   η ευαισθησία, το λεπτό χιούμορ  και η ματιά του μαθηματικού συγγραφέα... Υπάρχουν πολλά που μου άρεσαν μοιράζομαι όμως κυρίως για λόγους οικονομίας χώρου το παρακάτω που είναι ό,τι πιο τρυφερό διάβασα τελευταία: 

Ο Μαξ περιμαζεύει έναν πληγωμένο παπαγάλο στο σπίτι , που αποκαμωμένος κοιμάται στην κόγχη πάνω από το τζάκι.

"Άπλωσε το χέρι. Μια στιγμή πριν το αγγίξει σταμάτησε την κίνησή του. Σκέφτηκε ότι δεν είχε το δικαίωμα να επωφεληθεί από την αδυναμία του παπαγάλου για να τον χαϊδέψει. Έπρεπε να του αφήσει τη δυνατότητα να αρνηθεί."   

σαν το χαμίνι

Τα θυμάμαι όλα. Κι αυτά κι εκείνα.

Road mov(i)e

Επιστρέφω από Θεσσαλονίκη. Τα χιλιόμετρα γλιστρούν κάτω από τις ρόδες. Με μια ακατανίκητη επιθυμία να μη σταματήσω… Να φτάσω ως την Κων/πολη και πιο πέρα. Στο παντού και στο πουθενά.
Με τον ήλιο να καίει τα χέρια και τα γόνατα. Η πέμπτη που πάντα ήταν κάτι παραπάνω από αρκετή, να μη φτάνει . Με τίποτα. Βλέποντας πλάι μου τη διακεκομμένη λευκή γραμμή να υπογραμμίζει τη συνέχεια της ασυνέχειας . Να τρέχω αντίθετα προς το τοπίο. Πορεία αντίθετη. Πορεία θετή . Αθετημένη υπόσχεση.

Ή αναχωρώ ;

Γιατί

δεν μπορώ να διαχειριστώ την απώλεια ; Μερικές φορές θα ήθελα να είμαι τόσο πιστή ώστε να θεωρώ δεδομένο ότι υπάρχει κάτι καλύτερο μετά. Δεν ξέρω...

Δεν είναι καλοκαίρι τούτο το φετινό….

Λόγια σοφής γυναικός με το που έφτασε για διακοπές στα Χανιά : α) Κορίτσια, έχω μια προαίσθηση , θα την πάρω φέτος την απόσπαση! β)Καλέ, εγώ είμαι γερός οργανισμός ,τρία χρόνια έχω να αρρωστήσω!

Δε δάγκωνα καλύτερα τη γλώσσα μου; Από τότε οι δέκα πληγές του Φαραώ με βρήκαν… Ισχιαλγία με έριξε στο κρεβάτι για τρεις μέρες… Στο καπάκι πνευμονία και πενταήμερη νοσηλεία στο νοσοκομείο σε μια καταπληκτική σουίτα με ετοιμοθάνατες, κουφές και κουτσομπόλες γιαγιάδες ( το τελευταίο δε, μου τσάκισε τα νεύρα…) …Στο καθημερινό λεξιλόγιο αντί για βουτιές, αντηλιακά και εκδρομές είχα τα : πυρετός, ορός , ενδοφλέβια, αντιβίωση ,ακτινογραφία, βρογχοδιασταλτικά… Πεθαίνει η νονά μου στην πατρίδα και δεν μπορώ να πάω ούτε καν στην κηδεία… Γίνονται άλλα τα οποία δεν μπορώ να πω , γιατί αφορούν φίλους… ΔΕΝ παίρνω την απόσπαση… Παθαίνω ωτίτιδα την τελευταία μέρα πριν φύγω και παραλίγο να μην μπορώ να πάρω το αεροπλάνο της επιστροφής… Με το που επιστρέφω , με 40 βαθμούς υπό σκιάν , χαλάει το μπόιλερ και πρέπει συν πετσετίοις και σαμπουανίοις να τρέχω συνέχεια στη θεία για μπάνιο… Μένω από μπαταρία με το αυτοκίνητο καταμεσήμερο στην έρημη πόλη…

Νομίζω ότι είναι παραπάνω από δέκα! Νενίκηκά σε Φαραώ!

Όχι δε γκρινιάζω! Απλά από ένα σημείο και μετά με πιάναν νευρικά γέλια… Πώς να ξεχάσω όταν μια μέρα στη σουίτα του νοσοκομείου θυμηθήκαμε με τις φίλες μου τα σχέδια που είχαμε για το καλοκαίρι και η καθεμία πετούσε κι από έναν προορισμό : Γαύδο, Ρώμη, Βιέννη, Ικαρία… Γελούσαμε μέχρι δακρύων, οι γιαγιάδες μας κοιτούσαν απορημένες κι οι νοσοκόμες έτρεξαν γιατί νόμιζαν ότι πάθαμε παράκρουση!

Και τώρα το μπάνιο στη θάλασσα λέει απαγορεύεται και να μην κάθομαι στα ρεύματα λέει , όταν το μόνο που θέλω να κάνω είναι να πάρω αγκαλιά το κλιματιστικό…

Τουλάχιστον το ένα ετήσιο τάμα στο Λουτρό Σφακίω ν πρόλαβα και το έκανα! Μένει το άλλο τάμα στο Ελαφονήσι… Καλή μου κυρία Αννούλα , κάντε δεκτή την ενστασούλα, γιατί ο άγιος θέλει το τάμα του και για να μην σας πάρει ο διάολος δηλαδή….

Αυτά ! Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού!!!!

http://www.youtube.com/watch?v=uDhmyJ_EwVU&feature=related

 

Φ(οβ)ώς

"Δεν είμαι αυτή που νομίζεις ότι είμαι ούτε αυτή που ονειρεύεσαι ότι είμαι. Είμαι αυτή που νομίζω ότι είμαι και αυτή που ονειρεύομαι να γίνω"
Χθές στη συναυλία του Θ. Παπακων/νου στα Χανιά. Ο Θανάσης πολλά μας τα είπε για το φόβο και η ψυχή μου , αληταριό , σκαρφάλωσε στη λιθόκτιστη παρειά της ανατολικής τάφρου . Στην κορυφή σήκωσε τα μάτια ψηλά* κι είδε την παραπάνω σκέψη ν΄ αναβοσβήνει ανάμεσα στ΄αστέρια σα φωτεινή επιγραφή νέον. Για λίγα δευτερόλεπτα. Μετά έσβησε. Όπως ο φόβος. Έμεινε όμως κάτι. Αχνό, πολύ αχνό. Κάτι σαν φως.

*άδολα είναι τα μάτια σου και μην τα κατεβάζεις.

Καλό καλοκαίρι

σε όλους! Να είναι από τα γαλανά...