Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2009

Άγιος... και δεν είναι άλλος


Κοίτα τώρα . Μ’ έβαλες ν’ ακούω μουσικές. Και πώς να διαλέξω ένα μόνο τραγούδι; Δύο λοιπόν. Ένα για το καλοκαίρι και ένα για το χειμώνα του έρωτα.
(Άγιος ο έρωτας ) http://www.youtube.com/watch?v=OZVhaeX4-jA&feature=related
(Δεν είμαι άλλος ) http://www.youtube.com/watch?v=svMOKb-aWhQ&feature=related

Να είστε όλοι καλά , όπου και μ’ όποιον αγαπάτε.

Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2009

Κλειδώνω πόρτες και παράθυρα


Λίγο - εντάξει πολύ - μετά το ηλιοβασίλεμα της μέρας http://www.youtube.com/watch?v=FLZvW_jd5Pg

Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2009

Que....

Mετά από απαίτηση πολλών αναγνωστών, σας μεταφέρω εδώ μερικούς στίχους του Sabina τους οποίους και έχω αποπειραθεί να ετερο-κτονήσω μέσα από τη μετάφρασή μου. Αλλά οι λέξεις δε φοβούνται τις σφαίρες…

Όπως βλέπετε κάθε στίχος ξεκινάει με το «να». Οι συνειρμοί με το «Αν…» του Κίπλιγκ δικοί σας.


Que el diccionario detenga las balas
Οι λέξεις να εμποδίζουν τις σφαίρες

Que las persianas corrian la aurora
Οι περσίδες να διορθώνουν το φως της αυγής

Que gane el quiero la guerra del puedo
Να κερδίζει το θέλω τον πόλεμο με το μπορώ

Que los que esperan no cuenten las horas
Αυτοί που ελπίζουν να μην μετρούν τις ώρες

Que los que matan se mueran de miedo
Αυτοί που σκοτώνουν να πεθαίνουν από φόβο

Que el fin del mundo te pille bailando
Το τέλος του κόσμου να σε βρει να χορεύεις

Que los Otonos te doren la piel
Κάθε Οκτώβρης να σου χρυσίζει το δέρμα

Que las verdades no tengan complejos
Οι αλήθειες να μην έχουν κόμπλεξ

Que las mentiras parezcan mentiras
Τα ψέματα να μοιάζουν με ψέματα

Que no te den la razon los espejos
Να μη σε δικαιώνουν οι καθρέφτες

Que te aproveche mirar lo que miras
Να σου αρέσει να κοιτάς αυτό που βλέπεις

Que no se ocupe de ti el desamparo
Να μην ασχοληθεί η ερημιά μαζί σου

Que ser valiente no salga tan caro
Το να είσαι θαρραλέος να μην σου κοστίζει τόσο ακριβά

Que ser cobarde no valga la pena
Το να είσαι δειλός να μην αξίζει τον κόπο

Que no te compren por menos de nada
Να μην σε αγοράζουν για λιγότερο απ’ το τίποτα

Que no te vendan amor sin espinas
Να μην σου πουλάν έρωτα χωρίς αγκάθια

Que no te duerman con cuentos de hadas
Να μην σε αποκοιμίζουν με παραμύθια για νεραΐδες

Que no te cierre el bar de la esquina
Να μην κλείσει το μπαρ της γωνίας

Que el corazon no se pasa de moda
Η αγάπη να μη θεωρείται ντεμοντε…..

Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2009

Θ



Έχω ένα θεματάκι από χθες….
Αν τελικά στη ζωή είναι πιο σημαντικό να συνειδητοποιείς τι θέλεις ή τι δε θέλεις.
Μη βιαστείτε να απαντήσετε ότι είναι το ίδιο. Αυτά τα δύο διαφέρουν όσο η θάλασσα από τον Οθέλλο !
Το σκεφτόμουν όταν στο μάθημα των Ισπανικών , η κυρία μας, για να μας διδάξει την υποτακτική , μας έφερε στίχους από ένα τραγούδι του Joaquin Sabina “que gane el quiero la guerra del puedo” τουτέστιν “να κερδίζει το θέλω τον πόλεμο με το μπορώ ”. Θυμήθηκα το κλασικό της μάνας μου «δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δε θέλω» . Το μεταλλάσσω « υπάρχει αυτό που θέλω και υπάρχει αυτό που δε θέλω».

Σας ζάλισα με τα τσιτάτα …
Προς το παρόν θέλω να περάσω ένα τέλειο σαββατοκύριακο.
Θα πάω σε κρητικό τραπέζι , το μεσημέρι. Θα παρακολουθήσω αφιέρωμα για το Ρίτσο. Θα ακούσω το λατρεμένο Μαχαιρίτσα που ήρθε γι’ αρπαχτή. ΔΕΝ Θέλω να πάω στη χοροεσπερίδα της Γ΄ λυκείου στο κέντρο με το ευφάνταστο όνομα «γλεντοκοπήματα», «γλεντομαχαιρώματα» ή κάτι τέτοιο. Αλλά ΜΠΟΡΩ να κάνω κι αλλιώς;
Ο(χι)θέλλο, εσύ τι θα κανες στη θέση μου; Άσε ….ξέρω….!

Θου κύριε φυλακην το στόματι μου…

Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2009

Butterfly effect



Tυχαία -όπως συμβαίνει πάντα- πετώντας πάνω από αναζητήσεις , βρέθηκα μπροστά σ’ αυτούς τους στίχους του Πάμπλο Νερούντα. Aqui las tienes…

Como todas las cosas están llenas de mi alma

emerges de las cosas, llena del alma mía.

Mariposa de sueño, te pareces a mi alma,

y te pareces a la palabra melancolía.


Me gustas cuando callas y estás como distante.

Y estás como quejándote, mariposa en arrullo.

Y me oyes desde lejos, y mi voz no te alcanza:

déjame que me calle con el silencio tuyo.

Κι όπως όλα τα πράγματα ποτισμένα είναι από την ψυχή μου,
έτσι αναδύεσαι κι εσύ μες απ' τα πράγματα,
ποτισμένη απ' τη δική μου ψυχή.
Του ονείρου πεταλούδα, της ψυχής μου εσύ της μοιάζεις έτσι,
σαν όπως μοιάζεις και στη λέξη μελαγχολία, καθώς ηχεί.

Μ' αρέσεις άμα σωπαίνεις, επειδή στέκεις εκεί σαν ξενιτιά.
Κι άμα κλαις μου αρέσεις,
απ' την κούνια σου μικρή μου πεταλούδα .
Κι ενώ μεν απ' τα πέρατα με ακούς,
η φωνή μου δεν μπορεί να σ' αγγίξει:
Άσε με τώρα να βυθιστώ κι εγώ σωπαίνοντας
μες στη δική σου σιωπή.