Εξηγώ σήμερα στην Α΄ ότι η λέξη «τηλεόραση» είναι από το τηλε= μακριά και όραση. Μου λέει μια μαθήτρια « Α, εγώ δεν βλέπω τηλεόραση από μακριά…Βλέπω από πολύ κοντά και φωνάζει η μαμά μου»
Πλάκα πλάκα ψάχνοντας μετά για τη λέξη βρήκα ότι το παιδάκι δεν είχε και άδικο, αφού η λέξη τηλεόραση είναι πιθανότατα ακριβής μετάφραση της λέξης television, ενώ η σωστότερη στα ελληνικά θα ήταν τηλεθέαμα ή ακόμη και τηλοψία
Στην Αντιγόνη του Σοφοκλή συναντάμε το ρήμα κωκύω που σημαίνει θρηνώ. Με ρωτάνε τα παιδιά «Είναι συνηρημένο ; Δηλαδή κάνει κωκύω-ω ; » . Όχι , τους λέω. Πετάγεται ένας μαθητής που δεν το άκουσε από τα μετόπισθεν. «Κυρία, θέλω κοκό.» Παρντόν ; ρωτάω αρχαϊστί «Θέλω να θρηνήσω…! » μου λέει
Στη Γ΄ Επιτάφιος του Θουκυδίδη. Ρωτάω «Μήπως ξέρει κάποιος πως λέγεται το σκεύος, το δοχείο τέλος πάντων που έβαζαν τις στάχτες των νεκρών; » «Σταχτοδοχείο ! » φώναξαν εν χορώ. Θα μου πεις, έτσι όπως διατύπωσα κι εγώ την ερώτηση…
Στη Γ΄ θεωρητική κατεύθυνση, νεοελληνική ιστορία. Κάνουμε μάθημα για Τρικούπη και Δηλιγιάννη. Να τους πω, σκέφτομαι , κανένα κουτσομπολιό , γιατί μόνο τότε βλέπω τη λάμψη στο μάτι μερικών… Τους λέω λοιπόν ότι η Σοφία , αδερφή του Τρικούπη ήταν παράφορα ερωτευμένη με το Δηλιγιάννη , πολιτικό αντίπαλο του αδερφού της και ότι για αυτό τον απελπισμένο έρωτα έχει γράψει ο Φρέντυ Γερμανός ένα βιβλίο το «Γυναίκα από βελούδο» . Φρέντυ , ποιος Φρέντυ ; Μόνο μια μαθήτρια τον ήξερε … Και εξηγεί στις άλλες. «Καλέ, ο μπαμπάς της Ναταλίας!» Μπορώ να φανταστώ τι θα σχολίαζε ο Φρέντυ με εκείνο το λεπτό του χιούμορ….
Πολλές φορές σκέφτομαι ότι παρά την κούραση , το διάβασμα , τις καθημερινές προκλήσεις, λόγω αυτής της ( πολυδιάστατης είναι αλήθεια) επαφής με τα παιδιά, κάνω….
