Εισιτήριο

Θανάτου  
http://www.youtube.com/watch?v=AQXrIcz0M1o&feature=related

για  το δρόμο.

Σχεδόν

 "H διαφορά ανάμεσα στη σωστή λέξη και στη σχεδόν σωστή είναι σαν τη διαφορά ανάμεσα στην αστραπή και στην πυγολαμπίδα" Mark Twain

Δεν μπορώ να μην κάνω τους απαραίτητους συνειρμούς. Η αστραπή. Που φωτίζει στιγμιαία τον ανταριασμένο ουρανό. Και μετά η βροντή . Κι ο απόηχός της. Και ταυτόχρονα ή λίγο μετά,  η βροχή. Που ποτίζει το διψασμένο χώμα.

Ενώ η πυγολαμπίδα τί είναι ; Η γνωστή κολοφωτιά... Άρα οι λέξεις πυγολαμπίδες είναι ουσιαστικά λέξεις του... 

Για να μην  πούμε τι γίνεται με τις σχεδόν λάθος λέξεις...

* τώρα που το ξαναδιαβάζω αυτό το ποστ μου φαίνεται μάλλον της... πυγολαμπίδας παρά της αστραπής! Δε βαριέσαι. Αν θέλετε να κεραυνοβοληθείτε, να πάτε αλλού...!
 Σήμερα είμαστε στα σχεδόν.

                                                      

Και δεν σου...

Φτάνουν όλα αυτά. Γιατί δε μας λυπάσαι ;
http://www.youtube.com/watch?v=f2pVEOuNjdQ

Έμμονας

Ερμηνεύουμε τα πράγματα ανάλογα με τις εμμονές μας. Ο  καθένας μας εμμένει σε μια μοναδική θεώρηση των πραγμάτων. Σπάνια οι εμμονές μας συναντιούνται. Όσο σπάνιο είναι να συλλάβεις σε μια φωτογραφία την ίδια στιγμή στη φύση με κάποιον άλλο. Το ευτυχές ή το ενδιαφέρον είναι τελικά ότι αυτός ο κόσμος είναι ένα ατέλειωτο παζλ φτιαγμένο από τα εμμονοκομμάτια μας. Καμιά φορά συναντούμε αυτόν που έχει βάλει το γειτονικό κομμάτι. Απο-σπασμένη κι αποσπασματική ακόμη η εικόνα του όλου. Αλλά λίγο μεγαλύτερη. Λίγο πιο φωτισμένη . Λιγότερο σκοτεινή και ενδοσυστρεφόμενη. Και εντέλει μοιρασμένη. Όχι πια τόσο δεμμονοποιημένη....

* ο Αίμονας , σύντροφος της Αντιγόνης , ως γνωστόν , αυτοκτόνησε. Πόσοι έχουν τη δύναμη να σκοτώσουν τις ίδιες τους τις εμμονές ή τουλάχιστον να τις μοιραστούν ;

Να μπορούσα

για μια στιγμή μοναχά – ποιος θα μπορούσε ν΄ αντέξει παραπάνω ; - να κοινωνήσω όλη τη γνώση  του κόσμου…

Αφορμή γι΄ αυτήν την παράλογη και εκ των «πραγμάτων» μη πραγματοποιήσιμη ευχή στάθηκε το γεγονός ότι αυτή την εβδομάδα έκανα δυο «βουτιές» στην κβαντική φυσική. Η πρώτη με μια θεατρική παράσταση βασισμένη στην προσωπικότητα και το έργο του νομπελίστα φυσικού Φάινμαν και η άλλη χθες με μια διάλεξη για τη μουσική του κόσμου και τη δημιουργία του σύμπαντος από το χαρισματικό ομιλητή , καθηγητή του Πανεπιστημίου της Κρήτης Σ. Τραχανά. Ελπίζω να βρω το χρόνο και τη διάθεση να γράψω κάτι για τη διπλή αυτή μέθεξη στο εγγύς μέλλον. Αν βέβαια υποθέσουμε ότι ο χρόνος είναι γραμμικός…