Σεργιάνι σε αγκαλιές

http://www.youtube.com/watch?v=i1xnVDiV9xE (abrazos gratis )
http://www.youtube.com/watch?v=sYdCSGPHHS4 (abrazos rotos)
http://www.youtube.com/watch?v=X-AX-GCwPd8  ( οι ξένες αγκαλιές )

Dedicado a un abrazo que se ofrecio gratis pero resulto  roto y ajeno.

Χωρίς εικόνα

Περίσσεψε ο εγωισμός. Περίσσεψαν τα "ξένα" λόγια.

Tων σκοταδιών η άμπωτη

Άωρα και παράωρα , Κική Δημουλά

Ανάμεσα νύχτας κι αυγής

σφηνωμένη βρήκα την άωρη ώρα.

Ασεβής ευθυμία πουλιών με ξύπνησε τόσο νωρίς

και βγήκα στων σκοταδιών την άμπωτη.

Το μπαλκόνι μου ήσυχα λάμνει

στ΄αβαθή χρώματα.

Ονειρεύονται ακόμα οι κήποι

ερχομό αγνώστων ανθέων.

Αργά ξεδιπλώνεται ο περιβόητος ορίζοντας

σαν φθηνή κορδέλα του μέτρου.

Με λήθη μοιάζει η θάλασσα : μας ξέχασαν.

Με λήθη μοιάζει το άπειρο : Άπειρος λήθη.

Ένα καϊκι ξεκουρδίζεται στο βάθος,

το παίρν΄ η απόσταση και παίζει.

Μουρμουριστά των χρωμάτων η στάθμη ανεβαίνει.

Με βήμα περιπάτου πλησιάζουνε τα σχήματα.

Ξυπνάει ένα λευκό κουπί,

φτεροκοπάει μια στέγη,

ένα παραθυρόφυλλο σπαρτάρησε.

Έντρομο αφυπνίζεται κάποιο καμπαναριό,

 ένοχο : η πίστη πρέπει να ξυπνάει πρώτη.

Πρώτη απ όλα.

Με βήμα περιπάτου πλησιάζουνε τα σχήματα.

Διαγράφονται κλειστές οι πόρτες

και τα όρια πεισμώνουν.

Σ΄ενάργεια βγήκαν τα βουνα

και σε γυρίζουν πίσω.

Κι εσύ προσδοκία, πού πας;

Έχουν ξυπνήσει απ΄ ώρα οι αρνήσεις.

Κι εγώ που είμαι και ονομάζομαι

προχωρημένη ώρα,

τί γυρεύω ανάμεσα σε τούτες τις νήπιες διαθέσεις ;

Ο

 καναπές του γραφείου μου....  Έχει ήδη αρχίσει να έχει μεταφυσικές ανησυχίες  του τύπου : " για ποιο λόγο κατασκευάστηκα τελικά ; "  " θα φύγει ποτέ αυτό το βάρος από πάνω μου ; " " τα γραμμένα ορίζουν τη ζωή μας ; "
Απ΄το πρωί παλεύω να απαντήσω. Αλλά...
"είναι πολλές οι σημειώσεις , καναπέ μου!"

Διαβάζω...

"Το θεώρημα του παπαγάλου" κι αν και είμαι ακόμη στις πρώτες σελίδες μ΄ έχει εντυπωσιάσει, συγκινήσει καλύτερα,   η ευαισθησία, το λεπτό χιούμορ  και η ματιά του μαθηματικού συγγραφέα... Υπάρχουν πολλά που μου άρεσαν μοιράζομαι όμως κυρίως για λόγους οικονομίας χώρου το παρακάτω που είναι ό,τι πιο τρυφερό διάβασα τελευταία: 

Ο Μαξ περιμαζεύει έναν πληγωμένο παπαγάλο στο σπίτι , που αποκαμωμένος κοιμάται στην κόγχη πάνω από το τζάκι.

"Άπλωσε το χέρι. Μια στιγμή πριν το αγγίξει σταμάτησε την κίνησή του. Σκέφτηκε ότι δεν είχε το δικαίωμα να επωφεληθεί από την αδυναμία του παπαγάλου για να τον χαϊδέψει. Έπρεπε να του αφήσει τη δυνατότητα να αρνηθεί."