Αντιγόνη

Με τέτοια ανυπόφορη ζέστη,

σε μια τέτοια εξουθενωτική εποχή,

γιατί επιμένουμε

να αφήνουμε άταφους

νεκρούς Πολυνείκες;

Θεριά οι ανθρώποι δεν μπορούν

http://www.youtube.com/watch?v=flAoYK91PiE&feature=related

μοίρα-άσμενη

Μια από τις πρώτες φράσεις που έμαθαν τα ανιψάκια μου στο αμερικάνικο νηπιαγωγείο "We share" και η επίπληξη , όταν κάναν τα δικά τους "Υοu don't share...."

Πού το θυμήθηκες ;

http://www.youtube.com/watch?v=TwwAvip1YBY

Mας το τραγουδούσε η μάνα μου , όταν κάναμε πράξεις....αγανακτήσεως "σημαντικές".
Φανταστείτε πόσο ....αγανακτισμένη ήταν.

Ω γλυκύ μου Εαρς

Μετά την αναπάντεχη είναι η αλήθεια πασχαλινή επίσκεψή μου στο Καρς, στα σύνορα Τουρκίας με Αρμενία, έσπευσα, ας πούμε, να αγοράσω το βιβλίο του Ορχάν Παμούκ «Το χιόνι», στο οποίο ο ήρωας , τούρκος ποιητής και πολιτικός εξόριστος πηγαίνει με λεωφορείο στο χιονισμένο Καρς , για να καλύψει δημοσιογραφικά τις επερχόμενες εκλογές αλλά και μια σειρά  αυτοκτονιών νεαρών γυναικών στη μικρή συνοριακή πόλη.

Μια συνταξιδιώτισσα μου φρόντισε να εφοδιάσει όλο το γκρουπ με τα δύο πρώτα κεφάλαια στα αγγλικά (http://bookbrowse.com/). Διάβασα λοιπόν τις πρώτες σελίδες μέσα στο αεροπλάνο ταξιδεύοντας πάνω από τα χιονισμένα βουνά της Τουρκίας , ευτυχώς όχι μεσούσης χιονοθυέλλης, όπως στο βιβλίο… Με μια άνοιξη (έαρ) που δεν έλεγε να’ ρθει…

Στις συστάσεις λοιπόν , ξέρετε , ο συγγραφέας σημειώνει πώς ο ήρωας αντιπαθεί το ονοματεπώνυμό του γι’ αυτό ζητάει να τον αποκαλούν με τα αρχικά του , Κ. Α. Φυσικά γίνεται άμεσα ο συνειρμός με τη λέξη «καρ» που στα τούρκικα σημαίνει χιόνι αλλά και με την πόλη «Καρς» που συμπρωταγωνιστεί στο βιβλίο.

Η χιονοκρουσμένη αναγνώστρια έκανε βέβαια αυτομάτως τους δικούς της συνειρμούς. Αν και δεν αντιπαθώ καθόλου το όνομά μου ( το επίθετο είναι λίγο βαρύγδουπο αλλά δε βαριέσαι) σκέφτηκα ότι ,αν ήθελα να με φωνάζουν με τα αρχικά του ονόματος μου, θα με φώναζαν Ε.Α. Πρόσθεσα λοιπόν και το «ρ» που ,ω του θαύματος, σχηματίζει τη λέξη εαρ…. Και το μόνο που μένει λοιπόν είναι να ταξιδέψω σε μια πόλη που τη λένε εαρς. Α , ναι και να γίνω ποιήτρια , να με εξορίσουν λόγω πολιτικών πεποιθήσεων , να αναγνωρίσω ανοιχτά τη γενοκτονία των Αρμενίων και να υποστηρίξω τα πολιτικά δικαιώματα των Κούρδων… Με πολλά απ’ αυτά δε θα είχα κανένα πρόβλημα…