Moυ λύπεις

Έψαχνα εικόνα να ντύσει μια προσωπική αντωνυμία και ένα ουσιαστικό ρήμα.

Αγύριστα κεφάλια

http://www.youtube.com/watch?v=gr1HS7nOPLE
Μήνες το ψάχνω...Μπράβο στο Χανιωτάκη που το ανέβασε. Το βίντεο βέβαια είναι "άκυρο" όπως λένε κι οι μαθητές μου αλλά οι στίχοι κι η μουσική είναι "έγκυρα"...

cross in the river

"Wed go down to the river


And into the river wed dive

Oh down to the river wed ride"


Aς είναι το 2012 γεμάτο βουτιές σε θάλασσες και σε ποτάμια. Νερένιες βουτιές.  Όχι από τις άλλες.

Xασές

Κι αυτή η λύπη  τόσο διάφανη και συγχρόνως τόσο αδιαπέραστη. Σαν την παλιά κουρτίνα από καραβόπανο που δεν λέει με το χρόνο να λιώσει…Τόσα λιοπύρια στο παράθυρο… Μόνο σκίζεται σε κάποια σημεία απροειδοποίητα και λυτρωτικά. Έτσι απλά. Σαν χασές , που έλεγε κι η μάνα μου… Όταν με ηδονή σχεδόν κομμάτιαζε τα παλιά λιωμένα σεντόνια. Να μπουν πια τα καινούργια. Να ξαποστάσουμε πάνω σε νέες λύπες.

"...παράς που δεν περνάει...."
     κατεύθυνση