http://www.youtube.com/watch?v=PQkpSfV3BPQ&feature=PlayList&p=CC755175A891D0F2&playnext=1&playnext_from=PL&index=34
Aυτό το τραγούδι το πρωτοάκουσα φοιτήτρια στη Θεσσαλονίκη από μια γνωστή που μάθαινε τότε να παίζει κιθάρα. Εξεζητημένη και υπερβολική η ίδια έκανε και το τραγούδι να μοιάζει τουλάχιστον μελό. Ειδικά στο "παπάκι" και στο "κουνελάκι" με το ζόρι συγκρατιόμουν να μη βάλω τα γέλια... Τέλος πάντων αργότερα ξεπέρασα το ζωικό βασίλειο και έκανα focus σε άλλες λέξεις ( κακιά συνήθεια η εστίαση που με ακολουθεί κατά πόδας παντού , με συνέπεια να κομματιάζω λόγια κι εικόνες και να αδυνατώ συχνά να δώ το όλον...). Aπομόνωσα λοιπόν το "καρφί" που δεν καίγεται τάχα και κάτι "συνήθισες". Όχι μόνο σ΄αυτό το πρόσωπο.
Aυτό το τραγούδι το πρωτοάκουσα φοιτήτρια στη Θεσσαλονίκη από μια γνωστή που μάθαινε τότε να παίζει κιθάρα. Εξεζητημένη και υπερβολική η ίδια έκανε και το τραγούδι να μοιάζει τουλάχιστον μελό. Ειδικά στο "παπάκι" και στο "κουνελάκι" με το ζόρι συγκρατιόμουν να μη βάλω τα γέλια... Τέλος πάντων αργότερα ξεπέρασα το ζωικό βασίλειο και έκανα focus σε άλλες λέξεις ( κακιά συνήθεια η εστίαση που με ακολουθεί κατά πόδας παντού , με συνέπεια να κομματιάζω λόγια κι εικόνες και να αδυνατώ συχνά να δώ το όλον...). Aπομόνωσα λοιπόν το "καρφί" που δεν καίγεται τάχα και κάτι "συνήθισες". Όχι μόνο σ΄αυτό το πρόσωπο.
* ο τίτλος είναι φράση από τραγούδι της Chavela Vargas και σημαίνει λέξεις σκαλωμένες ή αγκιστρωμένες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου