Ερμηνεύουμε τα πράγματα ανάλογα με τις εμμονές μας. Ο καθένας μας εμμένει σε μια μοναδική θεώρηση των πραγμάτων. Σπάνια οι εμμονές μας συναντιούνται. Όσο σπάνιο είναι να συλλάβεις σε μια φωτογραφία την ίδια στιγμή στη φύση με κάποιον άλλο. Το ευτυχές ή το ενδιαφέρον είναι τελικά ότι αυτός ο κόσμος είναι ένα ατέλειωτο παζλ φτιαγμένο από τα εμμονοκομμάτια μας. Καμιά φορά συναντούμε αυτόν που έχει βάλει το γειτονικό κομμάτι. Απο-σπασμένη κι αποσπασματική ακόμη η εικόνα του όλου. Αλλά λίγο μεγαλύτερη. Λίγο πιο φωτισμένη . Λιγότερο σκοτεινή και ενδοσυστρεφόμενη. Και εντέλει μοιρασμένη. Όχι πια τόσο δεμμονοποιημένη....
* ο Αίμονας , σύντροφος της Αντιγόνης , ως γνωστόν , αυτοκτόνησε. Πόσοι έχουν τη δύναμη να σκοτώσουν τις ίδιες τους τις εμμονές ή τουλάχιστον να τις μοιραστούν ;


1 σχόλιο:
αφιερωμένο στη συμμαθήτρια Χρύσα! Στο κάτω κάτω "απ΄όλα κάρυ παίρνεις" ;)
Δημοσίευση σχολίου