Του το κρατάω αυτού του κόσμου...

Aπλά εκπληκτική...
http://www.youtube.com/watch?v=jJspJ4oQlQ4
Ι heard you ; )

Todo sobre mi ...nada

http://www.youtube.com/watch?v=TI6XDlZ8YvM&feature=related

Στενοχωρία

Άφησα τις μικρότητες των ανθρώπων – και τις δικές μου δηλαδή – να πιάσουν πολύ χώρο μέσα μου. Στριμωγμένα όλα στα κατώγια της ψυχής. Τα λόγια μαζεύτηκαν σε μια απόμερη και ανήλιαγη γωνιά. Δεν θέλουν πια να ξεμυτίσουν , να διεκδικήσουν το χώρο που τους ανήκει. Στρίμωγμα. Λιγόστεψε το φως . Χειμώνιασε. Κι οι μέρες μικραίνουν. Κι οι νύχτες μεγαλώνουν .

*στενοχωρία= έλλειψη χώρου. Ένα από τα αίτια του β’ αποικισμού (8ος- 6ος αι. π.Χ .), που έκανε τους ανθρώπους να εγκαταλείψουν τις μητροπόλεις τους…

Ιέ μου, ιέ μου

Μην ανησυχείτε πια για το νεό ιό! Mπήκα στην Επιτροπή γρίπης του σχολείου ! Τώρα μπήκα.... Με βάλανε. Μια που όλοι οι συνάδελφοι ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου (...) και ήμουν η μόνη χαμηλού κινδύνου, χαμηλής αυτοεκτίμησης, χαμηλοβλεπούσα και χαμερπής.

Άσε που μ΄αρέσουν και τ΄αξιώματα. Αυτή η αίσθηση εξουσίας είναι μεθυστική... Επίτροπος σου λέει ο άλλος. Λίγο πράμα είναι ; Θα αλλάξω το κατεστημένο στο χώρο της υγείας ! Και όπως όλες οι αλλαγές που σέβονται τον εαυτό τους, θα ξεκινήσω από το όνομα ( θυμηθείτε τι ριζοσπαστικές αλλαγές έγιναν , όταν π.χ. το Ενιαίο Λύκειο μετονομάστηκε σε Γενικό... ήρθαν τα πάνω κάτω ) . Επειδή λοιπόν το "ιός" μου φαίνεται λίγο καθαρευουσιάνικο και απαρχαιωμένο , λέω να τον ονομάζουμε από εδώ και πέρα "γιό"...

Mπορεί βέβαια να υπάρξουν και μερικές παρεξηγησούλες...

" Τα μαθες ; Η Κατερίνα έχει γιο !"

"Άσε, δικιά μου, με κόλλησε ο γιος της Μαριγούλας..."

"Μάνα με τους εννιά σου γιους..."

Thats life....

Το απόγευμα κηδεία.Το βράδυ γάμος.
Τελικά αυτό το μπλογκ μέσα σ΄ ένα χρόνο τα πέρασε όλα. Βαφτίσια, μνημόσυνα, γάμους, κηδείες. Από Βορρά προς Νότο. Και πάλη βορρά
Το επόμενο ποστ - αν - θα είναι από κει.
Τέλος πάντων...

Quiero ser libre

http://www.youtube.com/watch?v=gqHh2U4TSJQ&feature=related
(paloma negra - μαύρο περιστέρι)
ya no se si maldecirte o por ti rezar...
Από τα πιο σπαραχτικά τραγούδια. Σε στίχο και ερμηνεία.

Α piece of cake

Σήμερα λοιπόν στο συμμάζεμα του καλοκαιριού – που κάτι μου λέει ότι θα πάει ως το φθινόπωρο – βρήκα, ω του θαύματος, μια μάσκα ματιών από αυτές που τις βάζεις στο ψυγείο για μια ώρα και μετά τη φοράς και γίνεσαι αγνώριστη… Λάφυρο από τα περσινά ψώνια στη Νέα Υόρκη , όπου προφανώς κάτι άλλο θα μου γυάλισε στο μάτι και μέσα στο πακετάκι με τα δώρα της Εstee ήταν και η περί ου ο λόγος, η cooling eye mask. Eίναι σαν αποκριάτικη μάσκα – οι συνειρμοί δικοί σας…– με λαστιχάκι από πίσω κι ένα ωραίο γαλάζιο τζελ στο εσωτερικό. Coool…σκέφτηκα , ώρα για μπωτέ, ταυτόχρονα με τις δουλειές…. Τη βάζω λοιπόν η καλή σου και σκέφτομαι ότι μια που δε βλέπω τίποτα , ευκαιρία να νιώσω πώς θα ήταν, αν δεν έβλεπα… Ορκίζομαι λοιπόν να μην τη βγάλω ότι κι αν γίνει… Μετά από πέντε λεπτά κι ενώ άρχισα να βαριέμαι, χτυπάει το τηλέφωνο. Εύκολη αποστολή, σκέφτηκα, - είναι που ζω και σε μέγαρο… – μια έτσι κάνω και τσουπ το έπιασα το τηλέφωνο. Ωραίααααα. Τι είναι όμως αυτό που μυρίζει ; Something is burning during my cooling beaute ! Xτυπώντας στη διαδρομή στα πενιχρά μου έπιπλα, μόλις που πρόλαβα να κατεβάσω τη λεμονάτη σάλτσα που τσιτσίριζε απ’ το κακό της…. Ευτυχώς που δεν έψηνα κέικ , γιατί θα είχε μείνει μόνο a piece….
Να μην σας τα πολυλογώ , δεν ξέρω αν έγιναν τα μάτια μου αγνώριστα αλλά οι δυο μελανιές στα πόδια και ένα καμένο τηγάνι σίγουρα δεν ήταν τα soothing effects που μου υποσχέθηκε η Εstee. Aμερικάνοι, τι να πεις ;

Παίζεις

http://www.youtube.com/watch?v=ONkRApnVzus

Στίγμα

Καμιά φορά νιώθω σα να έχω χάσει τις συντεταγμένες μου στον κόσμο. Να αιωρούμαι πάνω από τόπους και ανθρώπους , γέλια και κλάματα , λόγια και σιωπές , βλέμματα και κλειστά μάτια , ανάσες και ψέματα . Παντού και πουθενά . Εδώ και εκεί . Κυρίως εκεί . ΄Ενα εκεί που κάθε φορά αλλάζει . Σαν μια αποσυντονισμένη πυξίδα.

Nα...

Και τώρα λοιπόν που καλοκαίριασε, σκεφτήκαμε να ξεθάψουμε απ' το χώμα παλιά έπιπλα και παιχνίδια, να παίξουμε με μισοκρυμένες λέξεις, να εμπνευστούμε από απούσες εικόνες , να αποκρύψουμε ονόματα - τα πιο αγαπημένα - να εξομολογηθούμε αυτάρεσκα, να στείλουμε μηνύματα σε πολλαπλούς αποδέκτες, να κρυφοχαμογελάσουμε διαγώνια...

Φαίνεται πια ότι κανείς δε μπορεί και δε θέλει να έχει άλλον τρόπο.

P C ία !

Άκου να δεις! Ψάχνω εναγωνίως περσινά θέματα λογοτεχνίας Α' Λυκείου , για να κάνω copy paste... Φυσικά δεν ήταν στο φάκελο που θα έπρεπε να είναι , οπότε αναγκάστηκα να ψάξω στα ατάκτως ερριμμένα. Βρήκα λοιπόν τυχαία κάποια τραγούδια που τροποποιήσαμε λίγο χρησιμοποιώντας pc-κές λέξεις πέρσι στο σεμινάριο των ΤΠΕ με συναδέλφισσες από το σχολείο. Βουαλά !

Aν κάποτε στο internet πιαστείς
Κανείς δε θα μπορέσει να σε save
Μονάχος βρες την άκρη του escape
Κι αν είσαι τυχερός κάνε restart.

Μια Κυριακή του Μάη και μια Σαρακοστή
Εγώ ήμουνα στο forum και συ μπρος στο pc.

Δεν έχω portal να διαβώ

Άνοιξ το windows να μπει , δροσιά να μπει του Μάη

Όταν κοιτάς το google earth από ψηλά
μοιάζουν τα σπίτα με home page
και ωραίο inter face

H αγάπη σου έχει γίνει σαν υπερδεσμός
Και τον πόνο δεν τον λύνει ούτε η makintosh

Πότε θ΄ ανοίξουμε ένα portal στην καρδιά μας
Ας κάνουμε απόψε ένα start

Λούκοι

Αυτό το μέηλ μου το έστειλαν πριν από λίγο καιρό

Οι Δύο Λύκοι

Ένα βράδυ ένας γέρος (ινδιάνος) της φυλής Τσερόκι, μίλησε στον εγγονό του για τη μάχη που γίνεται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων.

Είπε: "Γιέ μου, η μάχη γίνεται μεταξύ δυο 'λύκων' που υπάρχουν μέσα σε όλους μας"
Ο ένας είναι το Κακό. - Είναι ο θυμός, η ζήλια, η θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία, η αλαζονία, η αυτολύπηση, η ενοχή,η προσβολή, η κατωτερότητα, τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία, και το εγώ.
Ο άλλος είναι το Καλό. - Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη, η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνοια, η γεναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία ..
Ο εγγονός το σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά ρώτησε τον παππού του: "Ποιος λύκος νικάει;"
Ο γέρος Ινδιάνος Τσερόκι απάντησε απλά ............... "Αυτός που ταΐζεις."

Όχι που θα σας άφηνα χωρίς εποπτικά μέσα! http://www.youtube.com/watch?v=E-osqs5wyjA ( Tερέζα Rίχτερ for ever...! )

Αnd the oskar goes to...

Φίλοι μου,
Αγνοήστε το άγχος και τα ντέρτια δια παντός! Αυτά τη δουλειά τους και μεις τη δική μας!

Μια που σήμερα κέρδισα Όσκαρ ερμηνείας οφείλω να ευχαριστήσω τον Πάοκ και τους οπαδούς του και το Θεό που μ' έκανε ψύχραιμη και καπάτσα! ( τώρα ο Θεός θα γελάει αλλά δε θα είναι κι η πρώτη φορά.. )

Λυπάμαι που δε μπορώ να αποκαλύψω περισσότερα... Ωστόσο πρόκειται για θέατρο του παρα-λόγου ή καλύτερα το θρίλερ "Η Λάμψη". Ο ηθοποιός που έπαιζε το Νίκολσον διέπρεψε αλλά και γω στο ρόλο του ποδηλατακίου δεν πήγα πίσω!
http://www.youtube.com/watch?v=cnCMqr1QRQw&feature=related

Πασπάτης, Κολόμβος και σία

Πάνω σε τοίχο βενετσιάνικου σπιτιού στο παλιό λιμάνι : Κολόμβε, γ..ώ την περιέργειά σου!

Πάνω σε θρανίο του σχολείου μου : Αν ο έρωτας είναι τυφλός, πρέπει να πας πασπατεύοντας!

Felipe

"Aποφάσισα να αντιμετωπίσω την πραγματικότητα , έτσι ώστε μόλις γίνει ωραία να με ειδοποιήσουν"

Θα περιμένει πολύ να τον ειδοποιήσουν...

Του ιδίου : "No dejes para manana el tratar de encarjarle a alguien lo que tienes que hacer hoy"

"Μην αφήνεις για αύριο την προσπάθεια να φορτώσεις σε κάποιον αυτά που πρέπει να κάνεις σήμερα"

Ακόμη προσπαθώ...!

Θ ' ανταμωθούμε μια τρελή Πρωτομαγιά

Τα μάτια μου σήμερα γέμισαν θάλασσα....

Όλα είναι τόσο τρομαγμένα μα τ ' αγαπάω ο φτωχός.

"κάντο δίσκο ν' ακουστεί "

Κάνουμε σήμερα τους Μοιραίους του Βάρναλη. Με ρωτάει μια μαθήτρια " Τι είναι η λατέρνα ; " . Εκπαιδευμένη να μη δείχνω την έκπληξή μου , για να μην αποθαρρύνω ερωτήσεις , της απαντώ. Πάνω στην κουβέντα λοιπόν κάτι είπα για τα πικάπ. ΄Μου λέει λοιπόν η ίδια " Αυτά δεν είναι που έπαιζαν εκείνα τα μεγάλα μαύρα CD ; "

Μη μου ξινίζεις εμένα , γιατί...

θα σου κάνω τη μούρη χυμό!

Ε...Αυτός

Mια σοφή γκουρού μου είπε ότι ίσως το νόημα της ζωής τελικά είναι να μη νοιαζόμαστε μόνο για τον εαυτό μας αλλά και για τους άλλους. Ακολουθώντας λοπόν κατά γράμμα τις συμβουλές της αποφάσισα επί το λαικότερον να μη νοιάζομαι μόνο για τον.... εαυτό μου αλλά και για τους .....εαυτούς των άλλων. Στη φωτό τέσσερις μαζεμένοι.... I hope that makes me less selfish!

Είπα να ρίξω λίγο το επίπεδο στα... μετόπισθεν , γιατί τελευταία το έριξα στα σκληρά και πρέπει να ξαναβρώ τον παλιό , καλό μου... εαυτό !