Στερεότυπά μου...!

Αυτό εστάλη σήμερα στο σχολείομας. Γελάσαμε τρελά!

Το εύψυχον

Mόλις παρακολούθησα τους "Πρωταγωνιστές" και την  Κωνσταντίνα Κούνεβα. Συγκλονιστική. Ήμουν πέρσι στα Χανιά, όταν έμαθα την ιστορία της. Το πανό συμπαράστασης ήταν για πολλές μέρες κρεμασμένο κοντά στην πλατεία της αγοράς. Η συνδικαλίστρια από τη Βουλγαρία που δέχτηκε επίθεση με βιτριόλι...

Πόσο απλά παρουσιάζει τα πράγματα ένας άνθρωπος που έχει σκεφτεί πολύ πάνω στα ανθρώπινα.. Για την κοινωνία, για τη βία, για το φόβο, για τις κομματικές και θρησκευτικές ταμπέλες, για την έλλειψη εκδικητικότητας,  για τη δίκαιη και αυτονόητη διεκδίκηση των δικαιωμάτων,για το σεβασμό στο συνάνθρωπο και στο περιβάλλον, για την οικογένεια, για την αγάπη .Τι μεγαλείο ψυχής!

Πολλές φορές επαναλάμβανε τη λέξη φόβος. Ο φόβος των ανθρώπων. Λέξη ξεστομισμένη από έναν άνθρωπο που πάλεψε με τους φόβους του και τους νίκησε.

"Το  εύδαιμον το ελεύθερον , το δ'  ελεύθερον το εύψυχον". Η Κούνεβα είναι ελεύθερη. Από πολλά. Και θα αποτελέσει έμπνευση. Για πολλούς. Ελπίζω.

Χάπι!

ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ

ΑΛΛΑ Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ!!

(πάλι από μέηλ )

Pardon my French!

Μαντινάδα που μου έστειλε μια φίλη από Χανιά..

ΤΣΙ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ

ΧΤΥΠΟΥΝΕ ΒΡΑΧΟ ΒΡΑΧΟ

ΚΑΙ ΤΣΙ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ ΠΟΥ ΜΟΥ ΛΕΣ

ΣΤ' ΑΡΧΙΔΙΑ ΜΟΥ ΤΣΙ ΓΡΑΦΩ

*Στην εικονογράφηση , οι βράχοι....

H εποχή της αγάπης

Πήγα χθες ή μάλλον προχθές στη Θεσσαλονίκη για μια μέρα , για το αφιέρωμα στο Χατζιδάκι από το Φραγκούλη στο μέγαρο μουσικής . Ξεκίνησε λοιπόν με αυτό το τραγούδι http://www.youtube.com/watch?v=W0yQG8UfJ8c το οποίο , αν και φανατική του Μάνου, δεν είχε τύχει  να το ακούσω. Ο Φραγκούλης ήταν πολύ  καλός αλλά όχι απογειωτικός. Ίσως φταίει βέβαια το γεγονός ότι περίμενα πολλά, μια που η μουσική αυτή από τη στιγμή που την πρωτοάκουσα ζωντανά στο Σείριο στην Πλάκα ( το 1986-87 ήταν ; ) συντρόφεψε και έντυσε μουσικά μια εσωστρεφή, «ακίνδυνη και ήσυχη» εφηβεία…Κάθε στίχος , κάθε νότα των τραγουδιών του παίρνουν μέσα μου άλλες διαστάσεις καθώς ακούγονται σαν ηχώ από μια άλλη εποχή . Σαν τα παιδικά μας παιχνίδια ή τις εικονογραφήσεις από παλιά παραμύθια που τα ανακαλύπτουμε ξεχασμένα σ΄ ένα πατάρι κι ενώ στα ενήλικα μάτια μας φαίνονται τόσο συνηθισμένα , μάς ξαφνιάζουν γιατί είναι αυτά που μας ταξίδεψαν στους φανταστικούς παιδικούς μας κόσμους.

Η ακουστική στο μέγαρο εκπληκτική. Οι δονήσεις κυριολεκτικές και μεταφορικές.

Ήταν μια ωραία βραδιά. Χαλάλι η σημερινή απογευματινή ίωση που βρήκε πρόσφορα κουρασμένο αλλά μουσικά ανατεταμένο έδαφος