Eπίκαιρο, παντός καιρού

http://www.youtube.com/watch?v=OJRu5zTf_e4&feature=related

Aλλάζω mood

http://www.youtube.com/watch?v=l5-ErFFemAQ&feature=related

Όπως έλεγε κι ο Σταμάτης χθες στην Ξάνθη. Μια τρελή βραδιά λοιπόν καρναβαλιού είπαμε να ξεκινήσουμε χωρίς εισιτήριο στην τσέπη και το πολύ πολύ να πιούμε έναν καφέ στην παλιά πόλη, βρε αδερφέ! Και άντε βρήκαμε ένα εισιτήριο στο φουγιέ τυχαία από συντοπίτισσα . Το άλλο ; Sold out , μας λένε, με τίποτα. Βρε αμάν … Οι σεκιουριτάδες ανένδοτοι… Απόγνωση! Ήρθαμε στην πηγή και δε θα πιούμε νερό ; Να μην σας τα πολυλογώ ευτυχώς η Μαρία είναι από τις γυναίκες που νομίζω ότι θα μπορούσε να μπει και στο πεντάγωνο , αν ήθελε! Όχι στο δικό μας. Εκεί μπαίνω κι εγώ. Το άλλο λέω , το καλό!

Δεν είχα ξαναδεί τη σπείρα σπείρα. Οι φωνές τους ε ξ α ι ρ ε τ ι κ έ ς…. Η «κουπαστή», το «άλλο Δράμα δε θα ζήσω» και «το σίδερο μ΄ ατμό» ήταν απογειωτικά. Να μη θυμηθώ και ένα ποτ πουρί τραγουδιών με τη λέξη «αγάπη» που όμως μετατράπηκε σε αράπη και τα τραγουδούσαν όλοι μαζί στον μαύρο της παρέας. «Ξύπνα αράπη μου, η νύχτα τέλειωσε…» και « Η του αράπη μας είναι λίγο πιο μικρή από το σύμπαν..»

Πολλή ενέργεια, πολλή. Ωραίες «γέφυρες» από το ένα τραγούδι στο άλλο, όλοι να τα δίνουν όλα, ερμηνείες θεατρικές….Κάπως έτσι το φανταζόμουν και κάπως έτσι ήταν.

Παρόλα αυτά δε θα ήθελα να συνεργαστώ μαζί του…. Καλά που δεν απαντούσα στα τηλέφωνα, όταν με παρακαλούσε να πάω πρώτη φωνή στο σχήμα!

Σε κάποια στιγμή μας έβαλε κάτι φωνές… Τρόμαξα. Επειδή κάποιοι μιλούσαν λέει , και δεν είναι εδώ μπουζούκια λέει, και αν θέλετε να πάτε ν΄ ακούσετε τη Βανδή λέει. Είπε και κάποιες άλλες κακιούλες , για να μην χρησιμοποιήσω άλλους χαρακτηρισμούς ( η τσούχτρα μέσα μου σήμερα απεργεί…)

Αλλά τι τα θες ; Έτσι είναι οι καλλιτέχνες. Μας έχει χαρίσει τέτοια ευφυία, τέτοιες μουσικές… Τέτοιες ανατάσεις και αναστάσεις που…

Αυτά . Ελπίζω να μην περιμένατε καμιά κριτική μουσική ανάλυση περιωπής.

Καμιά φορά ακούω και Βανδή….

εκτός από τα εντός

Και δεν ξέρω αν ήταν από πάντα εδώ
ή το έφερα από μακριά
Από εδώ μέσα…

Ξέρω μόνο πως θέλω να φύγει
ή να μείνει
Εκεί έξω.

όλα σινεμά τα βλέπω

http://www.youtube.com/watch?v=klSrUJ7fv7E

To τελευταίο τραγούδι που ακούω «σήμερα». Το τραγούδι του Μάρκου. Για τον ψεύτικο ντουνιά. Γιατί μπορεί όλα να είναι ψεύτικα. Και μπορεί εμείς να διαλέγουμε τι είναι για μας αληθινό. Καμιά φορά βγάζουμε τα κόκκινα γυαλιά μας . Και βλέπουμε τα πράγματα. Όπως είναι ; Και μετά ξαναβάζουμε άλλο χρώμα γυαλιά , για να δούμε άλλη προβολή…
 

Καλή σας εσπέρα.

Φεύγω για σινεμά. "Its complicated"....

Άρσι βαρών

Έχω μπροστά μου το γραπτό του Γιάννη. Και πρέπει να το βαθμολογήσω. Αλλά έχω μπροστά μου και τα πελώρια αγέλαστα μάτια του. Που με κοιτούν με χαμηλωμένο το κεφάλι. Ψηλός, αδύνατος ο Γιάννης περπατάει αδέξια με γυρτούς προς τα μέσα τους ώμους, σα να θέλει να πιάσει όσο λιγότερο χώρο γίνεται. Να κρυφτεί…Το γραπτό του πολύ αδύνατο. Τι βαθμό να του βάλω; Να δω πάλι στα μάτια του την απογοήτευση. Να επιβεβαιώσω την αρνητική εικόνα που ήδη έχει για τον εαυτό του… Πώς να πάρω το βάρος από τους γερμένους ώμους του;

Και πώς να πάρω το φόβο από τα μάτια της Μαρίας ; Ελληνίδα που οι γονείς της μόλις το καλοκαίρι επέστρεψαν από Γερμανία. Γράφει «το καλοκαίρι δεν έβγενα έξω γιατί δεν ήξερα καλά τη γλώσα και σύμερα ακόμη και φοβάμαι πως τα άλα παιδιά θα με κοροιδέβουνε. Όταν είσε σε μια ξένι χώρα νιώθεις φόβο, άγκος και ντρέπεσαι »

Και τώρα εγώ πρέπει να κάνω σ΄ αυτά τα παιδιά τρόπους ανάπτυξης παραγράφου. Και όχι ούτε η καλή κουβέντα μου ούτε το χαμόγελο αρκούν. Αυτά τα παιδιά θέλουν ουσιαστική βοήθεια και συμπαράσταση. Κι ούτε αυτό το ποστ ούτε οι διαπιστώσεις θα τα βοηθήσουν. Σαν την παραβολή του καλού Σαμαρείτη. Όλοι βλέπουν τον «τραυματία». Κάποιοι θα προσπεράσουν , κάποιοι θα κοντοσταθούν. Το θέμα είναι ποιος θα βοηθήσει…