Σήμερα στην πρωινή βόλτα στο δάσος – δάσος λέμε τώρα – περπατούσα και σκεφτόμουν διάφορα ωραία… Να αλλάξω , να απαλλαγώ απ΄ ότι με φορτώνει , να σβήσω , να διαγράψω και άλλα ωραία να … Και ξάφνου νασου βλέπω μπροστά μου στο χώμα μια ωραία σειρά από κάμπιες. Ωραία, σκέφτηκα, να βγάλω το Μάρτη από το χέρι! Βέβαια το έθιμο υπαγορεύει να κάψουμε το Μάρτη με τα πρώτα χελιδόνια αλλά εγώ θα το αλλάξω ! Οι κάμπιες είχαν έναν ωραιότατο σχηματισμό. Η μια πίσω από την άλλη. Καμπιοπομπή. Ή καλύτερα καμπιοπαρέλαση. Και μου φάνηκε πως άκουσα να τραγουδάνε με τις ωραίες βραχνές φωνές τους : «Κάμπια γεννιέσαι δε γίνεσαι βάτραχε γουρούνι! ». Κάμποιος μάλλον θα πρέπει να τους ψιθυρίσει ότι δε θα μείνουν όπως γεννήθηκαν και θα αλλάξουν…
Γλωσσολόγος δεν είμαι, και βαριέμαι να σας πω την αλήθεια να το ψάξω, αλλά δε μπορώ να μην σκεφτώ ότι σίγουρα η λέξη κάμπια σχετίζεται με το ισπανικό cambiar που σημαίνει «αλλάζω» …
Στην επιστροφή και ενώ ήδη είχα γράψει στο μυαλό μου το ποστ , έψαξα να τις βρω. Πουθενά. Κάποιος μάλλον τις έθεσε σε διαθεσιμότητα.
