Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2009

Ιστορία μου...

Ιστορία γενικής παιδείας στη Γ΄ τάξη . Αφού η σχέση μου με τα παιδιά πέρασε κρίση -εγώ δηλαδή την πέρασα , αυτά δεν κατάλαβαν τίποτε από το δράμα μου - αποδέχτηκα παθητικά τη μοίρα μου. Ότι το μάθημα δε θα γίνει όπως θα το ήθελα και ότι αν ο άλλος δε θέλει , δε θέλει. Τελεία . Με τη γνωστή μου ανευελιξία , μου πήρε τέσσερις μήνες , πολύ κλάμα, διαπιστώσεις του τύπου “είμαι μια αποτυχημένη” και άλλα ωραία….για να το καταλάβω. Αλλά στο τέλος το κατάλαβα. Με το υπάρχον σύστημα και τους συγκεκριμένους μαθητές , το καλύτερο που έχω να κάνω είναι να το παίξω τρελή. Για να σωθώ από την τρέλα δηλαδή….

Έτσι πια μπαίνω στην τάξη σαν την καλή χαρά και , βλέποντας απέναντι την ανία σαν ομίχλη που κόβεται με το μαχαίρι, αυτοσαρκάζομαι « καλά μου παιδάκια ξέρω ότι με περιμένατε με ανυπομονησία! Για να δούμε ποιος θυμάται τι είδαμε στα προηγούμενα επεισόδια ». Αν είμαι τυχερή κανα δυό θυμούνται , τι περίπου είπαμε. Οι ερωτήσεις μου φυσικά απαιτούν μονολεκτική απάντηση (μην είμαστε και πλεονέκτες ! ) . Κι αν δεν την ξέρει κανείς την απάντηση , για να έχει και feedback η άμοιρη καθηγήτρια , είμαι ικανή να κάνω κολοτούμπες και παντομίμα , για να εκμαιεύσω μια κάποια απάντηση…. Ναι, λέω και το πρώτο γράμμα… καμιά φορά και τη μισή λέξη ! Και , όταν επιτέλους τη φωνάζουν όλοι εν χορώ τους λέω και μπράβο! Ο tempora…

Σήμερα λοιπόν είχα και συμπρωταγωνίστρια στην παράσταση ! Aφού έδωσα το τρέηλερ του σημερινού επεισοδίου , προσποιήθηκα ότι δεν είμαι καλή στη Γεωγραφία και σήκωσα μια μαθήτρια στον πίνακα, για να δούμε μαζί τις αποικίες των μεγάλων δυνάμεων στον κόσμο του 20ου αιώνα. Με το που σηκώνεται λοιπόν στον πίνακα , κάνει πως βγάζει το παλτό της…! Ε, συγνώμη , άνθρωπος είμαι κι εγώ και γέλασα! Και κυρίως , όταν έδειχνε τις διάφορες χώρες κοιτώντας όχι το χάρτη αλλά την τάξη… Αφού λοιπόν τις δείξαμε , τέλος πάντων, της είπα να καθίσει. « Μα δεν τελείωσα …» μου λέει. Έχουν και χιούμορ τα σκασμένα ! Αν και είχα πολλές απαντήσεις κατά νου, η θέση μου δεν το επέτρεπε να της απαντήσω αναλόγως… Έτσι της είπα « Η Ιστορία δεν τελειώνει ποτέ….». Και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε !

* αι εις το εξωτερικόν διαμένουσαι αναγνώστριαι , για να καταλάβουν «τελειωτικά» τα βαθιά νοήματα του ποστ πρέπει να μάθουν για την Πετρούλα….

Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2009

"Φωτογραφία με πολύ κίτρινο"



Δεν έχω διαβάσει πολλά βιβλία στη ζωή μου. Πάντα είχα και θα έχω ενοχές γι’ αυτό. Είναι κι αυτά τα στερεότυπα του επαγγέλματος. Τελευταία όμως προσπαθώ να το «ερμηνεύσω» κι αυτό όπως τόσα άλλα. Κατέληξα λοιπόν πως τα βιβλία θέλουν χρόνο, κανάκεμα, να τους αφεθείς. Να μη φεύγεις . Κι εγώ πάντα φεύγω. Από τόπους . Από πράγματα. Από ανθρώπους . Από μένα .
Ξέφυγα πάλι.
Επανέρχομαι.
Είναι απίστευτο λοιπόν πως βιβλία που θεωρούσα ξεχασμένα, επανέρχονται στη μνήμη με μια μόνο εικόνα. «Αυτή η φωτογραφία έχει πολύ κίτρινο», σκέφτηκα τις προάλλες. «Και καφέ…». Χρώματα της γης. Της χειμωνιάτικης γης. Όταν η φύση είναι σε κατάσταση θανάτου. Προσωρινού βέβαια μια που έρχεται η ανάσταση της άνοιξης αλλά ποιος έχει όρεξη τώρα για μεταφυσική…. Σημασία – τώρα – έχει ο θάνατος του χειμώνα που μας υπενθυμίζει τη θνητότητά μας . Με πολύ κίτρινο. Του χώματος . Όπως ακριβώς είδε ο Τάσος Ρούσσος στο βιβλίο του τις φωτογραφίες που είναι προσημάνσεις θανάτου. Όταν έχουν πολύ κίτρινο. Και την προσπάθεια του ήρωα να αλλάξει τη μοίρα του. Αλλάζουν όμως τα χρώματα; Σε ποια παλέτα να ανακατέψεις το κίτρινο, για να βγάλεις το κόκκινο, το μπλε και κυρίως το πράσινο ;
«Η ώχρα είναι πολύ δυνατό χρώμα. Όλα τ’ αλλάζει» , έλεγε ο δάσκαλος…

http://www.tasosroussos.gr/pezografia.htm


Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2009

Fuct.... he is right .



"There are no facts, only interpretations."
- Friedrich Nietzsche

Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2009

Άγιος... και δεν είναι άλλος


Κοίτα τώρα . Μ’ έβαλες ν’ ακούω μουσικές. Και πώς να διαλέξω ένα μόνο τραγούδι; Δύο λοιπόν. Ένα για το καλοκαίρι και ένα για το χειμώνα του έρωτα.
(Άγιος ο έρωτας ) http://www.youtube.com/watch?v=OZVhaeX4-jA&feature=related
(Δεν είμαι άλλος ) http://www.youtube.com/watch?v=svMOKb-aWhQ&feature=related

Να είστε όλοι καλά , όπου και μ’ όποιον αγαπάτε.

Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2009

Κλειδώνω πόρτες και παράθυρα


Λίγο - εντάξει πολύ - μετά το ηλιοβασίλεμα της μέρας http://www.youtube.com/watch?v=FLZvW_jd5Pg