Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2009

H θάλασσα (από) μέσα (του)


http://www.youtube.com/watch?v=5OFWUOvrHAM
Αναρτήθηκε από στις

3 σχόλια:

SG είπε...

Που και να σου άρεζε ο Λουδοβίκος...
Όσο για το σχόλιο, απλώς τα διάβασα όλα μαζί και απάντησα στο τελευταίο. Έτσι για να μη νομίζεις ότι το έχω χάσει. Κοντά είμαι αλλά όχι ακόμα.

Φιλιά πολλά από το μεγάλο μήλο.

15 Οκτωβρίου 2009 στις 2:12 π.μ.
bλόγερ είπε...

Δε με αρέσει. Ομοιοπαθητική κάνω!

Όσο για το άλλο , όλοι κοντά είμαστε... Η γιαγιά μου έλεγε "Τι να κάνω στον Παράδεισο ; Καλύτερα στην Κόλαση που θα ΄χει πολύ κόσμο και μουχαμπέτι" Κατ΄αντιστοιχία, SG, όλοι θα πίνουμε παρέα τα καφεδάκια μας στο ψυχιατρείο! Κράτα γερά και θα σου ξανάρθω...!

15 Οκτωβρίου 2009 στις 4:08 μ.μ.
SG είπε...

Ελίζα δε χρειάζεται να πας στο ψυχιατρείο για παρέα. Μια βόλτα στη Νέα Υόρκη αρκεί. Τρέλα με τα τσουβάλια. Άνθρωποι σε πρόθυρα νευρικής κρίσης. Ουρλιάζουν δημοσίως προς όλες τις κατεύθυνσεις: σε φίλους, φίλες, γονείς, παιδιά και σε αγνώστους. Εχθές το βράδυ ένας από αυτούς περιέλουσε τον πατέρα του τηλεφωνικώς και στη διαπασών για πάνω από μισή ώρα. Τον άκουσε όλο το οικοδομικό τετράγωνο. Η ανατροφή μου δεν μου επιτρέπει να δώσω λεπτομέρειες του διαλόγου και δυστυχώς δεν έχω χρόνο για τα απομνημονεύματα μου.
Ακούω φωνές αλλά δεν είναι της φαντασίας μου και δυστυχώς δε με αφήνουν να κοιμηθώ η γυναίκα.

17 Οκτωβρίου 2009 στις 3:22 π.μ.

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)