Oφηλία

Κανείς δεν οφείλει τίποτα σε κανέναν.

Εκτός ίσως από το να μην.... αν δεν....

Tα όρια από το  παιχνίδι στον εμπαιγμό  δυσδιάκριτα.

*"Οφηλία" πίνακας του Redon

I couldn΄t help it

Να... κι αν είναι....

Να.... κι αν δεν είναι...

Eφτά

I feel totally burnout. In general… Σκέφτομαι ότι όταν πρωτοδιορίστηκα ένας παλιότερος συνάδερφος με είχε προειδοποιήσει ότι στα εφτά χρόνια δουλειάς θα την πάθω την κρισάρα , - «όπως λένε για τα εφτά χρόνια γάμου» - αλλά τελικά δεν ήμουν προετοιμασμένη γι΄ αυτό…. Κι ενώ είμαι μέσα στη μαυρίλα και σκέφτομαι τα εφτά κακά της μοίρας μου, θυμάμαι ξαφνικά έναν άλλο συνάδελφο που μας τραγουδούσε σε μάζωξη τότε στις αρχές, στο μήνα του μέλιτος δηλαδή και πριν τα γαμ-ήλια burnout,  το τραγούδι «εφτά φορές τη μάζεψα» του Μενιδιάτη και τα γέλια που κάναμε…. Κι ενώ πάλι γι΄ αλλού το ξεκίνησα , ακούω στο you tube τα σουξέ του Μενιδιάτη … http://www.youtube.com/watch?v=etcM1rZqwz8&feature=PlayList&p=0FCF746EBEEEC8A3&playnext=1&playnext_from=PL&index=37

* Με τoν όρo «σύνδρoμo burnout ή σύνδρoμo oλoκληρωτικής εξάντλησης» αναφέρεται η κατάσταση εκείνη, κατά την oπoία τo άτoμo βιώνει εξάντληση, απoπρoσωπoπoίηση και αίσθημα αναπoτελεσματικότητας, ως απoτέλεσμα ψυχoπιεστικών συνθηκών στην επαγγελματική τoυ ζωή. Τo σύνδρoμo εμφανίζεται συχνότερα σε άτoμα πoυ επιτελoύν κoινωνικό λειτoύργημα, όπως σε ιατρoύς, νoσηλευτές, εκπαιδευτικoύς και κoινωνικoύς λειτoυργoύς.

"Αυτός δεν είναι πόλεμος. Είναι ντροπή "

"Τόση ομορφιά. Χαράμι. Στενά μυαλά. Μεγάλο κρίμα..."

The best job ever

Εξηγώ σήμερα στην Α΄ ότι η λέξη «τηλεόραση» είναι από το τηλε= μακριά και όραση. Μου λέει μια μαθήτρια « Α, εγώ δεν βλέπω τηλεόραση από μακριά…Βλέπω από πολύ κοντά και φωνάζει η μαμά μου»

Πλάκα πλάκα ψάχνοντας μετά για τη λέξη βρήκα ότι το παιδάκι δεν είχε και άδικο, αφού η λέξη τηλεόραση είναι πιθανότατα ακριβής μετάφραση της λέξης television, ενώ η σωστότερη στα ελληνικά θα ήταν τηλεθέαμα ή ακόμη και τηλοψία

Στην Αντιγόνη του Σοφοκλή συναντάμε το ρήμα κωκύω που σημαίνει θρηνώ. Με ρωτάνε τα παιδιά «Είναι συνηρημένο ; Δηλαδή κάνει κωκύω-ω ; » . Όχι , τους λέω. Πετάγεται ένας μαθητής που δεν το άκουσε από τα μετόπισθεν. «Κυρία, θέλω κοκό.» Παρντόν ; ρωτάω αρχαϊστί «Θέλω να θρηνήσω…! » μου λέει

Στη Γ΄ Επιτάφιος του Θουκυδίδη. Ρωτάω «Μήπως ξέρει κάποιος πως λέγεται το σκεύος, το δοχείο τέλος πάντων που έβαζαν τις στάχτες των νεκρών; » «Σταχτοδοχείο ! » φώναξαν εν χορώ. Θα μου πεις, έτσι όπως διατύπωσα κι εγώ την ερώτηση…

Στη Γ΄ θεωρητική κατεύθυνση, νεοελληνική ιστορία. Κάνουμε μάθημα για Τρικούπη και Δηλιγιάννη. Να τους πω, σκέφτομαι , κανένα κουτσομπολιό , γιατί μόνο τότε βλέπω τη λάμψη στο μάτι μερικών… Τους λέω λοιπόν ότι η Σοφία , αδερφή του Τρικούπη ήταν παράφορα ερωτευμένη με το Δηλιγιάννη , πολιτικό αντίπαλο του αδερφού της και ότι για αυτό τον απελπισμένο έρωτα έχει γράψει ο Φρέντυ Γερμανός ένα βιβλίο το «Γυναίκα από βελούδο» . Φρέντυ , ποιος Φρέντυ ; Μόνο μια μαθήτρια τον ήξερε … Και εξηγεί στις άλλες. «Καλέ, ο μπαμπάς της Ναταλίας!» Μπορώ να φανταστώ τι θα σχολίαζε ο Φρέντυ με εκείνο το λεπτό του χιούμορ….

Πολλές φορές σκέφτομαι ότι παρά την κούραση , το διάβασμα , τις καθημερινές προκλήσεις, λόγω αυτής της ( πολυδιάστατης είναι αλήθεια) επαφής με τα παιδιά, κάνω….

Στερεότυπά μου...!

Αυτό εστάλη σήμερα στο σχολείομας. Γελάσαμε τρελά!

Το εύψυχον

Mόλις παρακολούθησα τους "Πρωταγωνιστές" και την  Κωνσταντίνα Κούνεβα. Συγκλονιστική. Ήμουν πέρσι στα Χανιά, όταν έμαθα την ιστορία της. Το πανό συμπαράστασης ήταν για πολλές μέρες κρεμασμένο κοντά στην πλατεία της αγοράς. Η συνδικαλίστρια από τη Βουλγαρία που δέχτηκε επίθεση με βιτριόλι...

Πόσο απλά παρουσιάζει τα πράγματα ένας άνθρωπος που έχει σκεφτεί πολύ πάνω στα ανθρώπινα.. Για την κοινωνία, για τη βία, για το φόβο, για τις κομματικές και θρησκευτικές ταμπέλες, για την έλλειψη εκδικητικότητας,  για τη δίκαιη και αυτονόητη διεκδίκηση των δικαιωμάτων,για το σεβασμό στο συνάνθρωπο και στο περιβάλλον, για την οικογένεια, για την αγάπη .Τι μεγαλείο ψυχής!

Πολλές φορές επαναλάμβανε τη λέξη φόβος. Ο φόβος των ανθρώπων. Λέξη ξεστομισμένη από έναν άνθρωπο που πάλεψε με τους φόβους του και τους νίκησε.

"Το  εύδαιμον το ελεύθερον , το δ'  ελεύθερον το εύψυχον". Η Κούνεβα είναι ελεύθερη. Από πολλά. Και θα αποτελέσει έμπνευση. Για πολλούς. Ελπίζω.

Χάπι!

ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ

ΑΛΛΑ Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ!!

(πάλι από μέηλ )

Pardon my French!

Μαντινάδα που μου έστειλε μια φίλη από Χανιά..

ΤΣΙ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ

ΧΤΥΠΟΥΝΕ ΒΡΑΧΟ ΒΡΑΧΟ

ΚΑΙ ΤΣΙ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ ΠΟΥ ΜΟΥ ΛΕΣ

ΣΤ' ΑΡΧΙΔΙΑ ΜΟΥ ΤΣΙ ΓΡΑΦΩ

*Στην εικονογράφηση , οι βράχοι....

H εποχή της αγάπης

Πήγα χθες ή μάλλον προχθές στη Θεσσαλονίκη για μια μέρα , για το αφιέρωμα στο Χατζιδάκι από το Φραγκούλη στο μέγαρο μουσικής . Ξεκίνησε λοιπόν με αυτό το τραγούδι http://www.youtube.com/watch?v=W0yQG8UfJ8c το οποίο , αν και φανατική του Μάνου, δεν είχε τύχει  να το ακούσω. Ο Φραγκούλης ήταν πολύ  καλός αλλά όχι απογειωτικός. Ίσως φταίει βέβαια το γεγονός ότι περίμενα πολλά, μια που η μουσική αυτή από τη στιγμή που την πρωτοάκουσα ζωντανά στο Σείριο στην Πλάκα ( το 1986-87 ήταν ; ) συντρόφεψε και έντυσε μουσικά μια εσωστρεφή, «ακίνδυνη και ήσυχη» εφηβεία…Κάθε στίχος , κάθε νότα των τραγουδιών του παίρνουν μέσα μου άλλες διαστάσεις καθώς ακούγονται σαν ηχώ από μια άλλη εποχή . Σαν τα παιδικά μας παιχνίδια ή τις εικονογραφήσεις από παλιά παραμύθια που τα ανακαλύπτουμε ξεχασμένα σ΄ ένα πατάρι κι ενώ στα ενήλικα μάτια μας φαίνονται τόσο συνηθισμένα , μάς ξαφνιάζουν γιατί είναι αυτά που μας ταξίδεψαν στους φανταστικούς παιδικούς μας κόσμους.

Η ακουστική στο μέγαρο εκπληκτική. Οι δονήσεις κυριολεκτικές και μεταφορικές.

Ήταν μια ωραία βραδιά. Χαλάλι η σημερινή απογευματινή ίωση που βρήκε πρόσφορα κουρασμένο αλλά μουσικά ανατεταμένο έδαφος

Aυτό το αχ

Mαζεύω τετράδια σήμερα από την Α΄. «Που είναι σήμερα η ….Είναι άρρωστη; » «Όχι » λέει η διπλανή της. Και χαμηλώνει τη φωνή « Ο πατέρας της χειρουργείται» . «Κάτι σοβαρό ; » ρωτάω. Μου απαντά «Όγκος στο κεφάλι» . Τρεις λέξεις. Αλλά μία. Και το ίδιο μούδιασμα στο άκουσμά της. «Να της πεις….»     

Τι να της πει ; Περαστικά ; Πως είναι πολύ μικρή για να το ζήσει όλο αυτό ; Πως ό,τι και να γίνει θα έχει πάντα αυτή τη σκιά στα μάτια σαν κάποιος να έχει χτίσει ένα κομμάτι τοίχου μπροστά της και να κρύβει ένα κομμάτι από το φως; Πως θα της μοιάζει σαν να έχει αλλάξει του χρόνου η ροή και ενώ όλα γύρω της θα συνεχίζουν να κινούνται τα πάντα γι΄ αυτήν θα έχουν σταματήσει;

Διάβασα χθες το μπλογκ του μπαμπά της Λυδίας. Τελειώνει με τη φράση « Θα φύγει ποτέ αυτό το αχ από μέσα μου; »

Δυνάμεις του Αιγαίου

http://www.youtube.com/watch?v=WUSOImv0Dzk

Πριν από δύο χειμώνες είχα ακούσει το Χρίστο Τσιαμούλη στο "Μαο" στην Καβάλα. Δεν ήξερα ότι ήταν των Δυνάμεων του Αιγαίου των οποίων τον  Ήχο Β΄ είχα λιώσει τότε στο κασετόφωνο στη Μπότσαρη. Ψάχνοντας σήμερα για το "μισό φεγγάρι πρόβαλε" , βρέθηκα μπροστά στον αίτιο...

H θάλασσα (από) μέσα (του)

http://www.youtube.com/watch?v=5OFWUOvrHAM

Το αποκοιμισμένο όχι και το ξάγρυπνο ναι...

http://www.youtube.com/watch?v=rBF6GvHYjrs&feature=related

Το Λουδοβίκο το βαρίεμαι ασύστολα και όσες φορές τον είδα live κόντεψα να πάθω ό,τι και το όχι...! Έχω ορκιστεί λοιπόν να μην ξανακάνω το ίδιο λάθος . Εντούτοις το συγκεκριμένο τραγούδι είναι πολύ όμορφο. Ίσως (νυσταγμένο...)

Πρώτη φορά... νονός

http://www.youtube.com/watch?v=57cG48kOmHA&feature=related  
Σταχυολόγηση
Ζήτω η δημοκριτία
Είναι μικιός αλλά δυνατός
Να ποιος θα πάει στην...Κρήτη
Σε όλα θα λες ναι
Αμερικανάκι μοιάζει
Παναζία μου...........

Του κόσμου ποιος το λύνει το κουβάρι

Τον πατέρα μου τον ξέρετε. Συνταξιούχος δάσκαλος. Παραδοσιακός. Οικογένεια , πατρίς , θρησκεία. Μ΄ αυτή τη σειρά. Ηπειρωτικής καταγωγής άρα… βλάχικο κεφάλι. Με την κορούλα του όμως αναγκάζεται σε πολλά να βάλει νερό στο κρασί του. Μου λέει προχθές. "Νομίζω (!) ότι δε θα ψηφίσεις ό,τι κι εγώ. Τουλάχιστον βρε παιδί μου όχι αυτόν τον εθνικό μειοδότη που πήγε να πάρει γραμμή από Νέα Υόρκη. Έστω αυτόν το μ… τον Αλαβάνο ( εδώ κάπου ξέχασε την καλή του ανατροφή) ή ακόμη και την Παπαρήγα ( τις κυρίες δεν τις βρίζουμε ) " . Κάπου εκεί του εξηγώ ότι δεν….παίρνω γραμμή από κανένα και λήγει η πολιτισμένη συζήτηση .

Α ρε μπαμπά, σου αφιερώνω ένα αγαπημένο τραγούδι , http://www.youtube.com/watch?v=FHb0V9B5f6g&feature=related   αν και δε θα το δεις μια που ακόμη με ρωτάς , αν αυτό το μηχάνημα που έχω βγάζει και φωτοτυπίες…. Μ΄ αυτό ξεκίνησε το φεστιβάλ της ΚΝΕ τον περασμένο Αύγουστο στην Ικαρία. Κι ήταν από κείνες τις μαγικές νύχτες με τις μυρωδιές και τους ήχους, τα κίτρινα φώτα , την ενέργεια, τους ανθρώπους…

Στις βραδιές που κάνεις save για τους χειμώνες.

Τελικά δεν τα πήρε όλα το καλοκαίρι. Κάτι άφησε. Όπως το χνάρι πάνω στην άμμο από τα κύματα στις φουρτουνιασμένες θάλασσες στην Ικαρία.

Μα τι έγινε πάλι ; Εγώ γι ΄αλλού ξεκίνησα κι αλλού το ποστ με πήγε.

Κι έχω μια λύπη σα θυμό

http://www.youtube.com/watch?v=b7W0668RmpM&feature=related

Tι έχει γράψει αυτή η γυναίκα... Αυτό το δύσκολο Σεπτέμβρη πολλές φορές έχει σώσει την ψυχή μου , όπως μόνο η μουσική και τα λόγια της μπορούν να σώσουν.

Σ(τ)ηνουσία

http://www.youtube.com/watch?v=oljhba1rpzQ#watch-main-area
Αν και δεν το βρήκα με το Λέκκα. Μακράν καλύτερο...

Kι όμως πηγαίνει και πιο κει

http://www.youtube.com/watch?v=ALXLt48olFc&feature=related