Για δες . Τυχαία άκουσα χθες στο ραδιόφωνο το τραγούδι « Στη Σαλαμίνα » του Νίκου Γκάτσου και ρίχνει σταυρό στη θάλασσα, πετροβολάει το χώμα...Ένα από τ΄ αγαπημένα μου.Για μένα αυτή η φράση περικλείει πολλά . Πρώτα πρώτα τη θάλασσα. Ακριβώς , γιατί δεν μπορείς να την κλείσεις πουθενά. Το νερό. Που μπορεί να σε πνίξει ή να σε (ανα)βαπτίσει σε μια νέα ζωή. Και τέλος το σταυρό. Γιατί σημειολογικά μπορεί να είναι η επιτυχία-ευτυχία , ο πόνος , η ψήφος εμπιστοσύνης… Ό,τι ψάχνουμε δηλαδή. Και τον πόνο; Φυσικά. Πώς αλλιώς; Υπάρχουν ανώδυνες ευτυχίες;
Κυνήγι σταυρών λοιπόν.
4 σχόλια:
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
Υ.Γ. Το Δωράκι μου για σένα!
Τhanks, dimitris, για τις ψήφους! Και να σκεφτείς ότι δεν έχω ούτε video clip , όπως είχε κάνει γνωστή αοιδός προεκλογικά!
Μ' αρέσει το μπλε, και οι ταινίες, και το προφίλ σου, και το blog της Λυδίας... Αλλά γιατί Σταυροθήρας;
Έστω, σου χαρίζω το "Σε πελαγίσιο μνήμα" των Χατζιδάκι+Γκάτσου (στα αρχεία)
Σ΄ ευχαριστώ, Γιώργο, για το τραγούδι. Αν και μου αρέσει και μένα ο Χατζιδάκις , το συγκεκριμένο δεν το ήξερα…
Για το όνομα έχεις δίκιο αλλά δεν μπορούσα να βρω τίποτα που να ταιριάζει με τον τίτλο. Το αμέσως χειρότερο ήταν « ναυάγιο»! Θα σκεφτώ κάτι άλλο πριν κατοχυρωθεί στο ληξιαρχείο.
Τελικά βαφτίσια και μνημό-συνο στο ίδιο ποστ. Όλα για τους ανθρώπους είναι… !
Δημοσίευση σχολίου